... Bart Peeters, je kon er de laatste tijd bij de Vlaamse media niet naast kijken ! Bart wort morgen maandag 50, maar reeds vrijdagavond, in 'Peter Live' werd voor hem een mega-verrassingsfeest gebouwd, met een hoop gasten waar hij in het verleden veel mee heeft gewerkt, naar heeft opgekeken of wat dan ook. Bart speelde in de show drums op "Meisjes" met Raymond van het Groenewoud, zong samen met een hoop knappe dames waaronder Sabine De Vos en Geena Lisa en haalde herinneringen op met Koen Wauters, Marlène de Wouters, Jan Leyers, en zo veel anderen ......
Maar wat mij vooral interesseert is hoe B.P. staat tegenover het feit dat hij (twee dagen vroeger dan ondergetekende) 50 wordt. Een interview zaterdag in Het Laatste Nieuws lichtte een tip van de sluier op :
Over naar de verjaardagstaart. 50 kaarsjes, ze kunnen er net op.
Ik had gehoopt om het in stilte te laten overwaaien. Vroeger kon dat, gebeurtenissen laten verdwijnen in de plooien van de tijd. Nu is er Wikipedia. En daar staat dan zwart op wit je geboortedatum. Geen ontsnappen mogelijk.
Echt fijn vindt je het niet, hé ?
Ik wordt met het behalen van de leeftijd van 50 iets sneller uitgelachen dan andere mensen omdat ik nooit volledig ben opgegroeid. Deze lichte vorm van bejaardheid slaat bij mij als een tang op een varken. Weet je, over het lot worden vaak domme dingen gezegd, dus zal ik er eens iets slims over zeggen : ge moet het aanvaarden. Voilà.
Gemakkelijker gezegd dan gedaan.
Toen ik jong was leek het me heel sterk dat ik nog tot de categorie van de levende zoogdieren zou behoren na mijn 50ste. Mijn vader heeft op zijn 50ste een hartinfarct gehad. Maar hij is gezond blijven leven en nu, 28 jaar later, is hij er nog altijd.
Ben je daarom gestopt met drinken ? Dat las ik deze week in de gespecialiseerde pers.
'Bart Peeters gestopt met drinken.' Alsof ik vroeger een zware alcoholist was. Maar het klopt wel. Ik wou scherp zijn voor onze zomertournee. En geen alcohol drinken bleek volgens mijn dokter even efficiënt als Dick Advocaat tijdelijk inhuren.
Ondertussen zijn de festivals wel voorbij.
Klopt. En dus kraak ik misschien wel een flesje, maandag. Maar om de gespecialiseerde pers niet voor het hoofd te stoten, heb ik nog wel enkele stop-momenten in petto. (Declameert) 'Bart Peeters gestopt met huisdieren aaien.' Ze moeten zich geen zorgen maken.
Wat gaan de komende 50 jaren brengen dat de eerste 50 nog niet gebracht hebben ?
Balans, hé. Volgend de Flair toch (lacht, daarna ernstig) Ik merk dat met het ouder worden het leven mij gemakkelijker afgaat. Ik krijg enkele basisregels steeds meer onder de knie, zoals : 'Ge moet niet alles tegelijk doen.' De chaos verkleint. Er is een parking voor elke auto, maar je mag je wagen niet op drie verschillende plaatsen parkeren. Dat is een groot besef.
Ik kwam ooit Eva Ruis, de dochter van de legendarische Nederlandse showmaster Willem, tegen. 'Binnenkort heb je mijn vader met 10 jaar overleefd' zei ze. 'Had ik nooit gedacht.' Ze had een punt. Want ik heb, in navolging van haar pa, loterijshows op de Nederlandse tv gepresenteerd waarvan ik achteraf dacht : 'Waarom doe ik dit eigenlijk ?' Maar ik heb veel vroeger dan Willem de kracht van 'nee' ontdekt.
Eigen goesting voorop ?
Natuurlijk. Een tijd geleden kwam het inmiddels failliete productiehuis van Marco Borsato naar één van mijn optredens kijken. (Met zwaar Hollands accent) 'Barjt Peejters, we chaan het doen, joh !' Waarop ik : 'Euh, mannen, wat gaan we doen ?' Bleken ze een 'Bart Peeters in Rosso' te willen organiseren. Ik dacht dat alleen Marco Borsato zulke concerten deed, maar blijkbaar was het een concept. 'Het hele publiek kleejdt zich in het roojd. Jonge jonge, je weet niet wat er chebeurjt, Bart Peeters !' Ik heb gezegd : 'Mijn publiek draagt geen rode broeken. En ik ook niet. Steek het in uw gat.' (lacht)
Twintig jaar geleden zou je zoiets wel gedaan hebben.
Toen schreeuwde ik van de daken : 'We gaan deze zomer met The Radios in Amerika spelen. En in Senegal ! En in Hongarije !' Ik neem daar niets van terug, ik heb nergens spijt van. Maar geloof me : veel diepgang haal je niet door de popster te gaan uithangen in een Hongaars voetbalstadion. En in Senegal waren we ochottekes het voorprogramma van Youssou N'Dour. Mega is niét de weg naar het geluk.
Wat is het slechtste cadeau dat ze je maandag kunnen geven ?
Het verschrikkelijkste zou zijn als een naaste me met fiere blik zegt : 'We hebben het voor u geregeld dat ge maanden en maanden kunt rusten'
Waarom zou je dat zo erg vinden ?
Omdat ik mijn rust zelf bepaal. Gisteren heb ik een Radio-1 sessie gedaan. Ik had fijne gasten uitgenodigd zoals Jan De Wilde en de luide rockers van Triggerfinger. Drie uur live op de radio. Pure rust, noem ik dat. Een gezellig avondje uit.
Wat is jouw definitie van quality time ?
Ik heb me in tijden niet beter gevoeld dan tijdens de uitzendingen van 'K2 zoekt K3'. Onze Pablo (7) vond dat tof omdat hij nog de K3-leeftijd heeft. Winnie (15) en Nona (17) vonden de zoektocht plezant. En Anneke en ik waren blij dat we met het hele gezin samen voor de buis zaten. Pure quality time, samen genieten van iets.
Nona is 17. De papa moet dus stilaan huwbaar materiaal beginnen keuren ?
Ik laat de natuur zijn gang gaan. De deal is : 'Papa, bemoei je niet.'
Dat is geen deal, dat is een dochterlijk dictaat.
Ik heb geen keuze. Onlangs was er een feestje. Ze gingen in tentjes slapen tegenover ons huis. Maar omdat het zo stormde, het ik voorzichtig gezegd : 'Teenagers, mogen we onze woonkamer ter beschikking stellen ?' Nona zei meteen ja. 'Maar haal het niet in je hoofd op hier binnen te komen.' Geen probleem. Tot ik ging slapen. Ik kan alleen maar goed indommelen als ik eerst nog wat in een Engels tijdschrift blader. Oude mensen hebben vreemde gewoontes (lacht). Ik dus op zoek naar mijn Q-Magazine. In de living ... Werd ik daar even met zachte doch harde hand buitengewerkt ! 'Dat hadden we niet afgesproken, papa !'
Een dochter van 17 betekent ook dat het grootvaderschap nakend is.
Beste Dietert, gij rampjournalist, wrijf het er maar lekker in (lacht).
Naar verluidt is dat iets om naar uit te kijken.
Dat is zo. Ik merk dat bij mijn eigen ouders. Anneke en ik zijn pas na ons dertigste aan kinderen begonnen. Als de genetica een rol speelt, kan het dus nog een hele tijd duren voor ik mij moet omdraaien wanneer er 'opa' geroepen wordt.
Waardig ouder worden : is dat een ambitie van je of kan het je niet bommen ?
Waardig ouder worden is een plicht. En hoe het precies moet zal ik je weten te vertellen vanaf maandag.
Bart Peeters, een welgemeend hiep hiep hoera.
Tot zo ver het interview in de krant, en eerlijk gezegd, ik kan mij in heel veel van zijn bedenkingen heel goed vinden ... Welke, dat laat ik dan weer in het midden. Maar één ding herinner ik mij nog zeer goed. Vrijdagavond op tv vroeg met Bart wat hij de volgende 50 jaren zou gaan doen. En Bart antwoordde : "Mij verder amuseren !". Dat vindt ik persoonlijk een schitterend idee ! Mag het even ?