• Elke bezoeker aan deze web-log verdient een schouderklopje :



    Awards :


    6 april 2005


    26 april 2005


    1 juni 2005


    Blog van de week

    e-Clickx nieuwsbrief

    18 april 2005



    18 april 2005

    47ste plaats web-log.nl top 50

    426 unieke bezoekers en 1898 pageviews



    17 september 2005

    Web-log van de week

    Derde plaats (14% van de stemmen)



    Een kaarsje voor ieder die het nodig heeft dat aan hem of haar gedacht wordt. Maar vooral voor diegenen die ons hebben verlaten en we erg missen :

    Mijn lieve nicht :
    Els Huyghe
    23 juni 1963
    ~
    24 januari 1999

    Mijn "tweede vader" :
    Gerald Stewart Hines
    "Jerry"
    28 augustus 1927
    ~
    2 november 2004

    Mijn moeder :
    Marie José Huyghe
    23 oktober 1935
    ~
    25 juli 2005

    Onze goede vriendin :
    Chris Carpels
    14 maart 1959
    ~
    8 september 2005

    Mijn vader :
    Marc Lommée
    24 november 1933
    ~
    8 november 2008


    Home away from home :






    L.L.C. !










    I don't care what you say anymore,
    this is my life !
    Go ahead with your own life,
    leave me alone !










    Lookin' for adventure

    And what ever comes our way

    Yeah Darlin' go make it happen

    Take the world in a love embrace

    Like a true nature's child

    We were born, born to be wild


    ***

    Grow up, but don't grow old.

    ***

    It's easy to say 'I love you' to someone,
    but it's more meaningfull to thank someone for loving you.

    ***

    "Each one of you has something no one else has, or has ever had: your fingerprints, your brain, your heart. Be an individual. Be unique. Stand out. Make noise. Make someone notice. That's the power of individuals."

    ***

    Miracles happen everyday - change your perception of what a miracle is and you will see them all around you.

    ***

    Remember that you're perfect; God makes no mistakes.


november 2009

ma di wo do vr za zo
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            
Neem inhoud van deze site over (XML)
web-log.nl, powered by TypePad
HUMOR
motiveert en activeert
geen wonder dat die woorden
rijmen op Geert

Dat is het mooiste compliment dat ik ooit heb mogen ontvangen. Humor speelt inderdaad een grote rol in mijn leven, wat jullie op deze webstek wel zullen ontdekken. Maar er is ook plaats voor een hoop andere zaken : mijn kijk op de actualiteit, anecdotes uit mijn persoonlijk leventje, muziek, enz.

Ik ben nog net geboren in de fifties (2-12-1959), in een vorig leven was ik zaakvoerder van een KMO, en nu werk ik sinds juni 2006 bij De Post / Bank van de Post, anderhalf jaar als kantoorhouder (Kantoren Ruddervoorde en Knokke Centrum) en sinds 1 mei 2008 als beleggingsadviseur voor een tiental kantoren in de regio Torhout-Roeselare-Izegem. Af en toe werk ik ook als free lance journalist. Ik speel ook nog voorzitter van een provinciale basketballploeg. Ik doe nog zo actief mogelijk aan sport (basket, tennis en squash). Ik ben al 25 jaar (gelukkig) gehuwd en heb een zoon die Toegepaste Economische Wetenschappen studeert aan de universiteit (KU Leuven).
Ik woon in Varsenare, een gezellig dorp in de buurt van Brugge.

Verder hou ik nog van reizen, Bruce Springsteen, Andy Warhol, lekker eten, Woody Allen, Internet, Keith Haring, Paul McCartney, zowat alle programma's van Woestijnvis, Los Angeles Lakers, Randy Newman, Sudoku, Herman Brusselmans, Humo, X-Files, Cercle Brugge, een gezellig avondje uit met vrienden, poezen, Billy Joël, The Night of the Proms, Elton John, Kim Basinger, Pieter Aspe, maar niet noodzakelijk in die volgorde.

--------------------

En met een beetje geluk verschijnt hieronder regelmatig een andere sfeerfoto uit "My hometown" Brugge (met dank aan www.weathercam.be, zie ook "links" hiernaast) :


Bedankt voor de moeite en tot een volgende gelegenheid.
Ge komt er toch zelf wel uit hé?

13 november 2009

Iemand last van triskaidekaphobia ?

Ik hoop dat U, geachte bezoeker, de dag vandaag goed bent doorgekomen. De bijgelovigen onder ons zullen vandaag wel niet onder een ladder zijn doorgelopen, of ontmoetingen met zwarte katten hebben gemeden. Anderen zullen misschien juist vandaag een extra gokje op de Lotto hebben gewaagd. Vandaag waren we immers vrijdag de dertiende, en uitzonderlijk kwam dit in 2009 drie keer voor (februari, maart en november). 2008 telde dan weer maar één vrijdag de dertiende.

Die dag wordt in veel delen van de wereld als een ongeluksdag beschouwd, wegens de combinatie van de dag vrijdag en het getal dertien. Eén van de verklaringen is dat vrijdag de dag is dat Jezus werd gekruisigd. Het getal dertien zou ongeluk brengen omdat het één meer is dan twaalf, het getal van perfectie. Een andere theorie is dat dertien als ongeluksgetal terug gaat op het Laatste Avondmaal, waar dertien mensen aan deelnamen (Jezus en de twaalf apostelen, Judas incluis).

Adepten van de 'Da Vinci Code' en de daarachterliggende verhalen en legendes zullen dan eerder verwijzen naar de Tempeliers. De Tempeliers waren de uitvinders van de eerste internationale banksystemen en bezaten uitgestrekte stukken land in zowel Europa als het Midden-Oosten. Ze hadden een reputatie als zijnde gesloten en geobsedeerd door rituelen. Die reputatie en hun enorme financiële en militaire macht waren de reden van hun ondergang. Op vrijdag 13 oktober 1307 (volgens sommigen de oorsprong van vrijdag de dertiende als ongeluksdag) werd een groot aantal tempeliers in Frankrijk gearresteerd door Filips de Schone. Veel leden van de orde werden gemarteld en ter dood gebracht. Anderen werden gedwongen te bekennen dat de orde zich aan ketterse praktijken schuldig maakte, zoals het aanbidden van Baphomet, een afgod met de kop van een geit. Paus Clemens V vaardigde een pauselijke bul uit waarin de orde werd ontbonden. Officieel bestonden de tempeliers niet meer. Na de ontbinding van de Tempelorde kwamen er steeds meer geruchten dat zij een grote schat hadden onder de rots op het tempelplein. De schat onder de tempel zou niet alleen enorme rijkdom maar ook de Ark des Verbonds en zelfs de heilige graal bevatten, met informatie die nadelig zou kunnen zijn voor de kerk. In zowel legenden en geruchten worden de tempeliers in verband gebracht met Rosslyn Chapel in Schotland en Rennes-le-Château in Zuid-Frankrijk. Vooral de laatste plaats speelt een centrale rol in het verhaal van de Priorij van Sion, de grote boosdoeners in de 'Da Vinci Code'. Waren de tempeliers echt de hoeders van de heilige graal ? Mogelijks niet, maar tenzij de schat gevonden wordt, zullen we het nooit weten.

Hoe dan ook, de angst voor het cijfer 13 neemt vele gedaantes aan. Zo hebben sommige hotels geen dertiende verdieping, beschikken sommige vliegtuigen niet over een dertiende rij, en komt in de Italiaanse Lotto het cijfer 13 niet voor. Een sterk staaltje van angst voor het cijfer 13 vind je in sommige Franse restaurants. Daar kan je een zogenaamde quatorzième huren. Dat is een persoon die tegen betaling mee aan tafel komt zitten als je gezelschap uit dertien personen bestaat. Angst hebben voor het getal dertien is een erkende psychiatrische aandoening. De wetenschappelijke naam is 'triskaidekaphobia'.

8 november 2009

Boekenbeurs

Wij zijn vandaag naar (bijna) jaarlijkse gewoonte in Antwerpen de boekenbeurs gaan bezoeken.

Ik las onlangs behoorlijk wat kritiek op een dergelijk bezoek : Stel, u gaat met zijn vieren naar de Boekenbeurs. We houden het klassiek: mama, papa, zoon van tien en dochter van veertien. Met excuus aan de nieuw samengestelde gezinnen, de alleenstaande ouders, de eenzaten en eenzamen.

U bent met de trein en de tram gekomen of u hebt uw auto bij een parkeermeter neergepoot. Laten we mild zijn en daar 5 euro voor aanrekenen.

U betaalt aan de kassa 20 euro voor de entree. Het regent en u wilt niet met uw natte jas rondlopen: 4 euro.
U wordt door een suppoost teruggestuurd naar de vestiaire omdat u een rugzak(je) draagt. Laten we zeggen: 1 euro.
U moet alle vier minstens 1 keer naar het toilet: 2 euro.
U drinkt samen een koffie, een cola, een streekbier en een pintje. U eet een broodje. We kloppen af op 20 euro.

Uw uitstap kost u al meer dan 50 euro en u hebt nog niets beleefd.

Met dit verhaal in het achterhoofd, deed ik het toch even anders. We waren van plan met de firmawagen van mijn echtgenote te gaan, zo betaalt haar werkgever de diesel. Een lekke band deze morgen stuurde dit plan in de war. Dus met mijn wagen en zelf betaalde diesel naar Antwerpen, en aldaar inderdaad 5 euro voor de parking betaald.

Onderweg waren we gestopt om te eten. Maar de maaltijd was lekker, betaalbaar, en thuis moet je ook eten, dus daar maak ik geen punt van ...

Het was best mooi weer, daarom we lieten de jassen in de auto, dus geen vestiaire-kosten. Ik doe tegenwoordig niets meer als free lance journalist, maar ik heb wel nog mijn perskaart. Dat en een beetje lef zorgde voor twee maal gratis ingang ...

Toiletbezoek is inderdaad niet uit te sluiten, maar verder hebben we niets meer geconsumeerd, dus al bij al viel het nog wel mee.

Wat krijg je voor dit alles in de plaats : U kunt gratis kranten krijgen maar u moet er wel een verkoopspraatje over een abonnement bijnemen.

U kunt helemaal voor niks BV's en BBV's (Beetje Bekende Vlamingen) spotten en fotograferen. En hoeveel boeken en verhaaltjes en ingebonden huis-, tuin-, wandel-, bak-, kuis- en andere ontboezemingen die BV's dit jaar weer bijeen gepend hebben, je houdt het niet voor mogelijk.

En zowat iedereen is op jacht naar BH's (voor alle duidelijkheid : bekende handtekeningen). Een SOS-krabbel van Piet op een kookflap (hij zorgde voor de langste wachtrij, en deed daarbij net iets beter dan Will Tura en dochter Sandy), een loopse krabbel van Evy op je kloeke kuit (toen wij voorbijkwamen was Evy, net zoals Katja, er net even niet), een waardevolle krabbel van Paul D'Hoore op één van je vrijwel waardeloos geworden aandelen. Ikzelf liet me even fotograferen met deze Paul (zie hierboven). We zitten immers beiden zowat in dezelfde branche, en ik kocht onlangs (aan een mooi prijsje via de krant) zijn "100 geldtips, verzameld in 5 duidelijke gidsen".

Je moet wel geregeld op zoek naar dergelijke koopjes, want boeken zijn duur, u houdt het niet voor mogelijk. Je komt al vlug aan een gemiddelde prijs van 18 euro. Vlaamse strips zijn goedkoper, herdrukken van klassiekers ook, maar fotoboeken, memoires en kookboeken zijn meestal duurder.

De boeken op de beurs zijn immers niet goedkoper dan in de winkel, dat moet u toch even in het achterhoofd houden. De boekhandel zou in opstand komen, zo wordt door de uitgevers altijd als uitleg voorgehouden. Dat is inderdaad een argument.

Maar tijdens de Boekenbeurs steekt de uitgever wel het deel van de prijs op zak dat anders naar de distributie en de kleinhandel gaat. De prijs van een boek zit ongeveer zo in elkaar: 10% voor de schrijver, 10% voor de drukker, 20% voor de uitgever, 20% voor de distributeur en 40% voor de boekhandel.

U mag het voor één keer zelf uitrekenen. Uiteraard kost de deelname aan de boekenbeurs geld, dat wil ik grif toegeven. Die mooie stands en het extra personeel moeten betaald worden en de koffie en versnaperingen voor de signerende auteurs ook. Maar toch.

Wij hebben ons dan ook beperkt tot de aankoop van twee boeken : "Moord in de senaat" van stadsgenoot en senator Pol Van den Driessche voor mezelf, en "Tot het voorbij is" van het schrijversduo Nicci French voor mijn echtgenote.

Maar mijn grootste teleurstelling was dat het boek "Het verloren symbool" van Dan Brown in Nederlandstalige versie nergens te vinden was. Je zou denken : als ik het op de boekenbeurs niet kan vinden, dan zal ik het nergens vinden, maar niets in minder waar !!!!!

De Engelstalige versie lag er wel, maar men beweerde dat boeken die nog geen tien dagen zijn uitgegeven niet op de boekenbeurs mogen worden verkocht. Verklaar mij daar eens de logica van ???? Ooit al eens op een autosalon geweest, waar de recentste en meest innovatieve wagen niet werd getoond ? Ik snap er - alweer - niets meer van !

Maar ik troost me : morgen gaat mijn teergeliefde het boek ophalen in de Standaard Boekhandel, en daar krijgt ze nog eens een extra korting van 10% dankzij onze lidkaart van de gezinsbond. Dan Brown zal er in ieder geval geen boterham minder moeten voor eten !

Weet dat je in mijn hart altijd blijft voortbestaan ...

Marc Lommée

24 november 1933 - 8 november 2008

Voor duizend dingen zijn geen woorden
de horizon verdwenen in het niet.
De tijd gaat ongemerkt verloren, ik ben gevangen in bevroren verdriet.

Verdriet is tijdloos, zonder maat.
De dagen van niets tot niets.
De klok die al zo lang stilstaat,
wil verder, maar kan het niet.

De mensen om mij heen gaan door.
De tijd heelt alle wonden!
Niemand begrijpt wat ik verloor,
toen we verslagen bij jou stonden.

7 november 2009

De nieuwste Belgenmop

Net zoals de mens geen God of duivel nodig heeft om de hel te maken (zie recent bericht), zo hebben wij Belgen duidelijk geen Nederlanders nodig om Belgenmoppen te maken. Ook die maken we immers zelf ! Neem nu bijvoorbeeld de schorsing voor een jaar van tennissers Yanina Wickmayer (foto) en Xavier Malisse.

Xavier moet zich in zijn koffie hebben verslikt en Yanina zal zich het ontwaken vrijdagmorgen in het exotische Bali ook anders hebben voorgesteld. Beide tennissers dachten met een waarschuwing weg te komen, maar werden een jaar aan de kant gezet voor de "onachtzaamheid" waarmee ze de Vlaamse dopingregelgeving naast zich hebben neergelegd. In enkele weken tijd hadden ze immers vijf keer vergeten hun dagelijkse verblijfsgegevens door te geven, om op die manier out-of-competition dopingcontroles mogelijk te maken.

Een zware straf voor beiden die dus helemaal niet op doping zijn betrapt ! Yanina Wickmayer speelt een schitterend seizoen, met als gevolg een plaats in de top-20 van de wereld. In plaats van hier trots op te zijn vindt men in Vlaanderen toch een middel om haar terug naar af te sturen. De 29-jarige Xavier Malisse weet dat de schorsing van één jaar het einde van zijn carrière kan betekenen.

Ik geef vader Marc Wickmayer groot gelijk als hij cynisch reageert : "Vlaanderen maakt zijn eigen topsporters af. Daar mag het fier op zijn."

Maar dan zijn er nog van die predikers, zoals journalist Marc Ghyselinck van het Laatste Nieuws die van de gelegenheid gebruikt maakt om te pronken met zijn kennis van het latijn en poneert : "Lex dura, sed lex". Hij is zo vriendelijk om het voor de minder slimme sterveling meteen te vertalen : de wet is hard, maar zo is de wet !

Wel beste Heer Ghyselinck, ik ben niet zo bedreven in dode talen, maar ik ken wel nog een paar andere - nederlandstalige - uitspraken over wetten.

Zoals bijvoorbeeld : "er is een verschil tussen de letter van de wet en de geest van de wet". Of zoals politica Caroline Gennez terecht heeft opgemerkt : "Een leerling die vijf keer zijn schoolagenda niet invult, stuur je toch ook niet van school af ?"

Ook bestaat er zoiets als "iedereen gelijk voor de wet", maar ook hier is dit weer helemaal niet van toepassing. Het gaat hier om een code opgesteld door het Wereld Anti Doping  Agentschap (WADA), en die door het Vlaams Doping Tribunaal (VDT) is getekend en ook wordt toegepast. Het is immers het VDT dat de schorsingen heeft uitgesproken. Pittig detail : de Franstalige Gemeenschap van België heeft de WADA-code wel al ondertekend, maar ze is nog niet geratificeerd, wat wil zeggen dat het decreet nog moet gestemd worden. Met andere woorden, Waals tennisser Olivier Rochus kan niet geschorst worden omdat hij zijn "whereabouts" niet doorgeeft, hij moet ze immers helemaal nog niet doorgeven ! In Engeland, hoorde ik gisteren tijdens het journaal, wordt de WADA-code wel toegepast, maar enkel voor Top-50 spelers. In Engeland zou Xavier Malisse dus ook niet onder deze regeling vallen. De internationale Atletiekfederatie (IAAF) vraagt aan alle top 8-atleten om hun whereabouts bij te houden. De Brusselse 400m-loper Jonathan Borlée staat momenteel mondiaal zesde in zijn discipline en moet de code dus naleven. Zijn tweelingsbroer Kevin Borlée staat niet in de top 8 en moet dat niet doen. Tot slot zijn er ook 65 landen die de WADA-code niet tekenden en ze dus ook niet toepassen (o.a. Chili, Soedan, Costa Rica, Armenië en Israël). Het is duidelijk : elke regio, elk land, elke federatie interpreteert de WADA code op zijn manier, en past hem toe op zijn manier. De dopingstrijd wordt dus niet overal met dezelfde wapens of even streng gestreden. Yanina en Xavier zijn dus gestraft ..... omdat ze Vlaming zijn !!!!!!!!!

Ik hoop dat iemand met een beetje macht en dito gezond verstand het nodige zal doen om deze lachwekkende maar zeer treurige situatie recht te trekken. Zoniet wordt het een jaar zonder "Woopie" met Yanina. Zelfs de terugkeer van Kim en Justine kunnen dit niet goedmaken.

6 november 2009

Een zaterdagavond sport en ontspanning ... vervolg

Ik heb de aandachtige lezer beloofd te melden hoe mijn avontuur van het vorig berichtje is afgelopen. Wel, uiteindelijk valt de schade die de vrouwelijke scheidsrechter heeft aangericht nogal mee (voor alle duidelijkheid, bovenstaande foto is niet de scheidsrechter in kwestie, maar een mooiere collega).

Onze secretaris heeft een schrijven mogen ontvangen waarin gemeld stond dat het tuchtcomité heeft beslist dat zowel onze coach als mezelf "voldoende" zijn gestraft door de twee technische fouten die aan beiden werden gegeven, en dat de zaak dan ook zonder verder gevolg blijft. Van de ene speler die ook zou worden aangeklaagd was plots geen sprake meer. Onze dame zal vermoedelijk ook hebben ingezien dat Sammy geen vlieg kwaad doet !

Het grappige van bovenstaande melding is echter : ik heb helemaal GEEN technische fout gekregen, laat staan twee. We vragen ons trouwens zelfs af als het volgens de basketreglementering überhaupt mogelijk is om een functionaris aan de officiële tafel een technische fout te geven ???

Nu, gezien er aan de zaak geen verder gevolg meer wordt gegeven wensen we hieromtrent verder ook niet meer te vitten, teneinde geen slapende honden wakker te maken ... Nu staat het "incident" wel vermeld op mijn "strafblad" bij de VBL (Vlaamse Basket Liga), dus die zullen mij nooit geen bewijs van goed zedelijk gedrag meer willen afleveren. Vraag is natuurlijk als ik dat ooit zou willen ?

28 oktober 2009

Een zaterdagavond sport en ontspanning ...

Mensen die mij een beetje kennen, weten dat ik al tientallen jaren actief ben in de basket-wereld. Ik heb heel lang zelf gespeeld, ik ben coach geweest, en op dit ogenblik ben ik nog steeds voorzitter van twee ploegen die optreden in derde en vierde provinciale West-Vlaanderen. Het niveau waar ontspanning en plezier nog steeds op de eerste plaats komen.

Ik ben zowat elk weekend de "afgevaardigde" van onze TWO-ploeg, die ik nog steeds beschouw als "mijn ploegske". Ik ben met dit ploegje begonnen toen de spelers nog prille jeugdspelers waren, en bij een andere ploeg uit de boot vielen. Ik wilde hen (waaronder ook mijn zoon) de kans geven om hun favoriete sport verder te beoefenen. Ondertussen zijn de jeugdspelers jonge mannen geworden, en komen ze uit in vierde provinciale.

Vorige zaterdag trok ik dan ook naar de kust (Middelkerke) voor een wedstrijd, uitzonderlijk zonder echtgenote (die wat ziek was), en zonder zoon, die niet kon spelen ten gevolge van een andere verplichting.

Ik nam plaats aan de officiële tafel om het wedstrijd- en scoreblad bij te houden. Aan dezelfde tafel waren twee dames van de andere ploeg actief voor het scorebord en het bijhouden van persoonlijke fouten en het controleren van de 24-seconden regel (als je geen kenner bent : deze details spelen hier niet echt een rol). De verstandhouding aan de officiële tafel was opperbest. Ik doe dit, net zoals de collega's aan die tafel steeds belangeloos en enkel en alleen om de jongeren de kans te geven hun wedstrijd te spelen. Ik probeer er dan ook steeds een aangename avond van te maken, en met de mensen waarmee ik samenwerk goed overeen te komen, en als het even kan, wat pret te maken.

De hoofdscheidsrechter, toevallig een dame, had blijkbaar niet echt een goede avond (let wel, ik heb helemaal niets tegen dames, wel integendeel !!!). Tijdens de wedstrijd bleek ze helemaal niet in topvorm, nam nogal wat vreemde beslissingen, en hield zich voornamelijk bezig met het stipt laten naleven van kleine en onbelangrijke regeltjes, waar normaal geen mens zich iets van aantrekt. Ik durf dus ook te zeggen dat de leiding van de wedstrijd toch wel te wensen overliet, alhoewel dit algemeen was, en dus geen van beide ploegen in het voordeel bracht.

Ik moet ook toegeven dat onze ploeg niet echt schitterend speelde, maar in een nogal bewogen slotfase haalden ze de thuisploeg bij, en op twee seconden van het einde van de wedstrijd was de score 70-70. We leken dan ook af te stevenen op verlengingen.

Onze ploeg was in balbezit, en een van de scheidsrechters fluit een loopfout in ons nadeel. In het heetst van de strijd maakt onze coach duidelijk zijn ontevredenheid hierover kenbaar aan de scheidsrechter. Fout van onze coach, maar in de gegeven - spannende - omstandigheden begrijpelijk. Hierop fluit de scheidsrechter een "technische fout" (ietwat vergelijkbaar met een gele kaart in het voetbal). Onze coach maakt opnieuw een onnodige opmerking en de scheidsrechter geeft hem een tweede technische fout, waardoor onze coach meteen ook de zaal dient te verlaten, wat hij dan ook doet .....

De scheidsrechter komt naar mij aan de tafel om de fouten te melden, en ik zeg hem heel beleefd dat ik het jammer vindt dat hij op dit ogenblik twee technische fouten fluit. Een technische fout wordt immers bestraft met twee vrijworpen. Nu kreeg de tegenpartij dus vier vrijworpen waardoor het quasi zeker was dat hierdoor de wedstrijd beslist zou worden. De scheidsrechter reageert (terecht) nauwelijks op mijn opmerking.

Op dat ogenblik gaat één van onze spelers zijn ontevredenheid kenbaar maken bij de vrouwelijke hoofdscheidsrechter, en ook hij krijgt een technische fout. Op dit ogenblik besef ik dat de zaak wel eens uit de hand zou kunnen lopen ... In afwezigheid van de coach acht ik het dan ook nodig om mijn verantwoordelijkheid op te nemen : ik verlaat de tafel om mijn spelers te bedaren en hen van bij de scheidsrechters te verwijderen zodanig dat de rust kan terugkeren en de zaak niet escaleert.

Ik wordt hierop heel luid en nogal agressief door de vrouwelijke scheidsrechter gewezen op het feit dat ik mijn tafel niet mag verlaten. Ik breng - zonder enig commentaar op de scheidsrechters of wie dan ook - mijn spelers waar ik ze wilde, en ga terug naar mijn plaats aan te tafel. Ondertussen heeft de tegenpartij dus recht op zes vrijworpen, waarvan ze er drie scoren. Wij verliezen dus de wedstrijd met 73-70.

De dame / scheidsrechter komt daarna naar de tafel en neemt het wedstrijdblad van mij af (hoewel ik dit m.i. nog verder moet afwerken), en verdwijnt naar de kleedkamer. Ik ga naar de kleedkamer van onze ploeg om de truien te gaan ophalen (die wekelijks door mijn echtgenote worden gewassen). Als ik buitenkom kom ik de dame opnieuw tegen en vraag haar naar mijn copie van het wedstrijdblad. Hierop vraagt ze mijn lidkaart alsook de lidkaart van één van onze spelers. Het wordt duidelijk dat mevrouw een "verslag" wenst op te maken tegen mij (omdat ik de tafel heb verlaten en mij dus niet aan de regels heb gehouden), alsook tegen één van mijn spelers wegens beledigende opmerkingen, die speler in kwestie helemaal niet heeft gemaakt.

In de woordenwisseling hieromtrent raak ik de dame even met het topje van mijn vinger aan, waarop ze hysterisch om hulp begint te roepen omdat ze zich bedreigt voelt ...... Mensen die mijn lichaamsbouw kennen zullen dit vermoedelijk grappig vinden (voor diegenen die mijn lichaamsbouw niet kennen : ik weeg op dit ogenblik 61,5 kilogram, en kom niet bepaald over als een bedreiging voor de doorsnee mens, en dat is een understatement).

Maar goed, ik wil dit verhaal niet langer maken dan het nodig is, maar wens toch even mijn frustratie hieromtrent kenbaar maken : de dame in kwestie wordt betaald om de wedstrijd te leiden, en gaf evenwel sterk de indruk dat ze hier zaterdagavond totaal niet toe in staat was. Bovendien krijgt zij ook verplaatsingsvergoeding om zich naar de wedstrijden te begeven.

De mensen zoals mezelf, offeren zich week na week, onbetaald en belangeloos op om onze spelers de kans te geven hun sport te beoefenen.

Het feit dat ik een "verslag" heb gekregen wil zeggen dat ik mogelijks voor een "tuchtcommissie" zal moeten verschijnen om mij te verantwoorden voor mijn "ongeoorloofde daden" (hoe goedbedoeld die ook waren). Ik moet dus nog maar eens een avond opofferen en op eigen kosten een verplaatsing maken, en bij die tuchtcommissie bestaat de mogelijkheid dat ik geschorst wordt. Met andere woorden : die dame, die duidelijk te trappers kwijt was, heeft de macht om er voor te zorgen dat ik enkele weken verboden wordt om mij belangeloos in te zetten voor mijn ploeg ...... Kan iemand mij de logica hiervan uitleggen ?

Amateursport draait voor 90% op de goodwill van een steeds kleiner wordende groep mensen die zich nog willen opofferen voor een ploeg, zonder ook maar enige vergoeding. Het wordt jaarlijks moeilijker om mensen te vinden die dit nog willen doen.

Als deze mensen geregeld behandeld worden zoals mij zaterdag is overkomen, dan is het geen wonder dat het aantal bereidwilligen steeds kleiner wordt. Ik heb zelf al lang de hoop opgegeven dat ik voor dit werk zal overladen worden door dankbaarheid en lofbetuigingen, maar is een klein beetje "respect" nu echt zo veel gevraagd ?????

Maar, tja, ik begin hoe langer hoe meer te ondervinden, en dit in heel wat omstandigheden ook buiten de sportwereld, dat het woord "respect" binnenkort best uit het woordenboek wordt geschrapt. Het is simpelweg hoe langer hoe minder van toepassing.

Alzo sprak een teleurgestelde sportliefhebber. Noem mij naïef, ik zal U vermoedelijk moeten gelijk geven !

Ik hou jullie op de hoogte van hoe dit verhaal uiteindelijk afloopt .....

Hierboven een foto van onze TWO-ploeg, van enkele weken geleden, dus niet in de exacte opstelling zoals ze vorige zaterdag zijn aangetreden.

Een gesprek met mijnheer K.

Ik had vandaag een gesprek met iemand die net een geliefde had verloren. Het gesprek ging uiteindelijk een stuk verder, en ging plots over hoe mensen elkaar het leven moeilijk of onmogelijk kunnen maken.

Met dit gesprek in het achterhoofd ontdekte ik plots een tekst van Bertolt Brecht (foto). Mijn gesprekspartner noemde de tekst "confronterend", ik persoonlijk vindt de tekst schrikwekkend waarheidsgetrouw, een perfecte omschrijving van de wereld waarin wij leven, waarin haat en jaloezie hoe langer hoe meer naar voor komen :

Bestaat de hel werkelijk? vroeg iemand aan mijnheer K. Er zijn veel hellen, antwoordde K. Wat, veel? Hoezo? Omdat er zoveel mogelijkheden zijn, antwoordde K. U weet toch: mensen kunnen elkaars leven op ieder moment tot een hel maken, elkaar helse angst en helse kwellingen bezorgen. Wat dat betreft wil ik geen grenzen stellen aan uw fantasie. En ieder mens kan een hel zijn voor zichzelf: Er zijn zo veel hellen mogelijk als er mensen zijn. En God dan? vroeg de andere radeloos aan mijnheer K. Die wil geen hel, zei K. Daar zorgen de mensen zelf wel voor. Dat is juist het erge!

18 oktober 2009

Toch eens leuke TV

Ik ben niet echt een TV-kijker ... Ik breng liever tijd door voor een computerscherm dan voor een TV-scherm. Om bij te blijven kijk ik wel bijna dagelijks naar het nieuws, een goede TV-reeks (Witse, 24 of House M.D.) of een leuke film kan ik ook wel op prijs stellen, maar urenlang naar dat scherm zitten kijken, al zijn er alleen maar soaps of van die reality-rommel, het is echt niet aan mij besteed ...

Vorig weekend daarentegen was er wel één en ander op TV te beleven. Vorige vrijdagavond vas er de TV-première van de Vlaamse film 'Aanrijding in Moscou', met in de hoofdrol Barbara Sarafian. Echt een schitterende film, en ik was niet de enige die hem blijkbaar leuk vond, want hij haalde liefst 1.051.806 kijkers, goed voor een marktaandeel van 50,8% (Voor alle duidelijkheid : 'Moscou' is een volkse wijk in Gent .....). Daarmee was het de best bekeken film in Vlaanderen op tv sinds april 2001. Oscarwinnaar 'Titanic' trok toen 1.107.000 kijkers. Een enorm succes, wat andermaal bewijst dat de hypes rond andere Vlaamse films als 'Loft' en 'De helaasheid der dingen' géén toevaltreffers zijn. (Ik heb trouwens reeds kaarten om donderdag aanstaande 'De helaasheid ...' in de bioscoop te gaan bekijken).

Ook grappig was op zondagavond 'De Jaren Stillekes' met als onderwerp het "Eerste naakt op de Vlaamse TV". In het historische televisiejaar 1971, was er voor het eerst naakt te zien op de Vlaamse buis. Eerst nog in zwart-wit, namelijk op 11 april tijdens de laatste aflevering van 'Wij, Heren van Zichem'. En tot mijn verbazing was het niemand minder dan mijn tante Rita Lommée (op bovenstaande foto links, samen met mijn echtgenote), die toen in evakostuum de zee in liep. Het was allemaal nogal onduidelijk en wazig, maar voor mij een complete verrassing ! Toch vind ik het persoonlijk best leuk dat het eerste naakt in Vlaanderen verbonden blijft met onze familienaam ......

Veel meer belangstelling haalde het eerste naakt in full colour, met een flinke rel tot gevolg. Het betrof de clip van de populaire kleinkunstzangeres Mary Porcelijn, met haar nummer 'Erotissima' met een naaktscène om de zin 'Ik draag mijn naaktzijn als een kleed' te illustreren. Heel Vlaanderen stond op zijn kop ! Het grappigste was dat Mary niet zelf uit de kleren was gegaan, maar een stand-in, ene Monique (actrice van de KVS), gezien Mary zelf op de opnames niet aanwezig kon zijn. Maar dit deed niet af aan de schandaal-sfeer die volgde na de uitzending van de clip. Optredens werden afgezegd en haar carrière raakte in het slop. De toen lopende talkshow 'Mary's magazine', de eerste talkshow op de Vlaamse TV, kende ook al vlug een einde, door de naakt-affaire.

17 oktober 2009

Antwerpen, het nieuwe San Francisco ?

Morgen, zondag 18 oktober, kunnen 388.104 Anwerpenaren 'ja' of ,neen' antwoorden op de vraag of hun stad een gunstig advies moet geven voor de bouwvergunning van de Oosterweelverbinding, inclusief het Lange Wapper-viaduct over de haven en een deel van de stad. Het is vervolgens aan de stad om een advies te bezorgen aan de Vlaamse regering.

In het weekblad 'Trends' van deze week werd de Lange Wapper beschreven als "een grote flopper". Eén van de argumenten die door de voorstanders van de brug naar voor worden gebracht is dat een mooie grote brug de uitstraling van Antwerpen ten goede zou komen. In het 'Laatste Nieuws' van vrijdag maakte columnist Sven Ornelis zelfs de vergelijking met San Francisco en de Golden Gate Bridge :

"De zon zat geweldig goed en het licht was nagenoeg perfect, en dat is daar redelijk uniek. De stad aan de baai lag nu eens niet in een bad van mist. En dat uitgerekend op die ene dag dat wij aan sightseeing konden doen, begin dit jaar. Een chauffeur bracht ons, over de gigantische brug, naar de overkant. En zo zagen we San Francisco vanuit de verte en vanuit de hoogte, met de Golden Gate Bridge als een lange, sierlijke arm, uitnodigend onze richting uit. Bijna zo mooi als een Lange Wapper in een dure vierkleurenfolder. Ja, het was een plaatje uit de duizend. 'Bam in your face.' De unieke schoonheid van een swingende stad die zich met een legendarische brug voorgoed vastklampt aan je geheugen. Geïnteresseerde sinjoren mogen me altijd mailen, ik kan hen een fantastisch fotootje in bijlage replyen. Een brug kan kunst zijn. Maar boven je hoofd, met de zon gesmoord en de smog van de wagens in je neus en je longen ? Met de skyline met de kathedraal doorkliefd als een dolk door een oude meester ? Het gezoem en gezucht van vracht en geld, van goocheltrucks vol buitenlandse chauffeurs die onze frisse lucht als een konijn in een hoed wegtoveren, en onze rust opstoken met hun dertigtonner diesels ? Ik mag het niet gedroomd hebben. Wat zou ik me druk maken wanneer één of andere onverlaat een betonnen pijler zo groot als een flatgebouw in mijn pelouse kwam planten, om een vals plafond vol verkeer boven m'n hoofd weg te leiden naar tijdwinst. Een Lange Wapper boven ons groene dorpje ? Die kans is klein, maar 'stel' ... Ik word de rebellenleider van 'het eekhoorn liberation front'. Geen brug was me te ver dan ... Echt ik ben zo blij dat ik geen Antwerpenaar ben. Ik zou het zo ongelofelijk hard niet weten ...."

Tot zover de Heer Ornelis, en eerlijk gezegd, ik ben ook blij dat ik geen Antwerpenaar ben, want ik zou het ook niet weten ! Persoonlijk ben ik van mening dat die Lange Wapper-brug wel iets heeft, en inderdaad zou passen in de rij van de Golden Gate Bridge, Brooklyn Bridge en andere beroemde bruggen. Anderzijds haat ik het tunnel systeem zoals dit in Brussel aangelegd is, om nog niet te spreken in naam van claustrofobe automobilisten. Maar goed : wat de gevolgen zijn voor de buurtbewoners van de eventuele brug, zoals lawaaihinder, vervuiling, enz. kan ik dan ook weer moeilijk inschatten. Ik herhaal, ik zou het dus eveneens ongelofelijk hard niet weten !

Op de foto hierboven zie je mijn echtgenote en mezelf deze zomer op de Golden Gate Bridge, met op de achtergrond het zicht op San Francisco, zoals hierboven gezegd "vanuit de verte en vanuit de hoogte".

16 oktober 2009

Bank-faillissement op til in Nederland ?

In Nederland dreigt een nieuw bank-faillissement : de poging van eigenaar Dirk Scheringa om DSB Bank onder te brengen bij Nederlandse grootbanken is mislukt. Dat heeft hij donderdagnacht bekendgemaakt na ongeveer vijf uur onderhandelen op het hoofdkantoor van De Nederlandsche Bank (Bron : tijd.be)

Aan het overleg namen naast DSB Bank en de centrale bank van Nederland ook de zes grootste Nederlandse banken (ING Groep, Rabobank, SNS Reaal, Van Lanschot, ABN Amro en Fortis Bank Nederland) en het ministerie van Financiën deel.

Scheringa reageerde teleurgesteld. Hij zei nog een laatste strohalm te hebben. Een Amerikaanse partij zou nog belangstelling hebben in een overname. 'Stukken daarover dienen we mogelijk vrijdag in bij de rechtbank', aldus een aangeslagen Scheringa. Volgens de oprichter van DSB Bank gaat het om 'een Amerikaanse partij met een balans van 75 miljard euro met vestigingen in Europa'.

Het doek is nog niet gevallen, maar de kans dat een faillissement van DSB Bank kan worden afgewend, is klein, zo reageerde vakbondsbestuurder Carla Kiburg van FNV Bondgenoten.

Dit toont jammer genoeg nog maar eens aan dat de financiële crisis nog niet voorbij is ! Vraag is als minister van financiën Bos nog iets kan doen om de bank te redden. Hopelijk komt hij wat efficiënter uit de hoek dan tijdens het Fortis-debacle, want velen hebben heel slechte herinneringen over de wijze waarop Bos in dat dossier heeft gehandeld.

Bij ons is de bank nog het meest gekend als sponsor van voetbalploeg AZ Alkmaar (zie foto van Rode Duivel Moussa Dembele hierboven).

15 oktober 2009

Mijn obsessie voor stropdassen

Ik heb persoonlijk twee vestimentaire verslavingen : ik verzamel stropdassen en Hard Rock Café T-shirts .... Ik geef het toe : A past totaal niet bij B, maar ik draag ze dan ook nooit tesamen :-)

In mijn huidige functie wordt van mij verwacht dat ik meestal opdraaf in maatpak en das, en ik moet toegeven dat stropdassen dan ook een obsessie geworden zijn. De laatste keer dat ik ze geteld heb liggen er een 80-tal in mijn kleerkast. Daarbij had ik wel een probleem : ik kan niet zo goed dassen knopen. Vroeger was dat geen probleem : mijn vader maakte een hele mooie dubbele knoop, dus als ik een nieuw exemplaar op de kop had getikt ging ik altijd eens bij hem langs om hem te laten knopen.

Nu is mijn vader vorig jaar overleden, dus daar kan ik er niet meer voor terecht. Vorige zaterdag had ik een nieuw exemplaar gekocht (modieus paars), en mijn echtgenote had hem meegenomen naar mijn schoonvader om hem te laten knopen. Toegegeven : het was een prachtige knoop, maar toen ik hem deze morgen aandeed bleek hij te lang te zijn. Ook hier ben ik geobsedeerd : een das moet de perfecte juiste lengte hebben, hij moet altijd juist tot op de broeksriem komen. Anders voel ik mij niet goed in mijn vel.

Gefrustreerd heb ik dan deze morgen een aantal knoop-richtlijnen opgezocht op het internet en ik ben er dan ook in geslaagd om zelf een hele mooie "duitse knoop" (zie tekening hierboven) in elkaar te knutselen.

Erg hé : je moet bijna 50 jaar geworden zijn om eindelijk zelf je das te kunnen knopen. Maar goed : dit heb ik nu ook onder de knie ! "It's a small step", maar wel een belangrijke in mijn vestimentair bestaan ! 

13 oktober 2009

Begroting

De grote lijnen van de federale begroting zijn bekend. En de conclusie die we daaruit kunnen trekken : het lijkt nergens op ! Maar hadden we het anders verwacht ?????

Eerst en vooral is er de bijdrage die de banken moeten leveren. De banken en verzekeraars betalen voor de overheidsgarantie dat ze worden gered als ze in problemen komen. Vooral voor de instellingen die het voorbije jaar géén overheidssteun kregen, is dat een regelrechte schande !!!! Banken die vorig jaar geen beroep hebben gedaan op de overheid, dank zij een goed beleid werden plots geconfronteerd met wat men op zijn minst “oneerlijke concurrentie” kan noemen. Ze konden in vele gevallen budgettair niet op tegen de rentevoeten die door andere financiële instellingen werden geboden, en dit heel dikwijls door concurrenten die door de staat waren gesponsord. Dat die banken indertijd moesten worden gered, daar heb ik geen enkel probleem mee. Maar laat die banken dan ook betalen voor de put in de begroting waaruit ze recent grote sommen hebben ontvangen. Banken die zelf hun problemen (als die er al waren) hebben opgelost, zoals bijv. Argenta en de Bank van de Post moeten nu opdraaien voor de problemen van om er maar enkele te noemen : Fortis, Dexia en KBC !

Bovendien zijn de bedragen die de banken moeten ophoesten aan de hoge kant (= understatement), en de heffing gebeurt dan nog eens op basis van het spaargeld dat de banken hebben uitstaan. Is dit niet juist wat de banken zich eerst en vooral (in tegenstelling tot vroeger) op moeten concentreren : spaarcenten van de particulieren binnenhalen en investeren teneinde de economie uit het slop te halen ?

Volgens sommigen zijn de hogere accijnzen diesel wel verdedigbaar. Ze bevorderen de volksgezondheid en het milieu, bla bla bla. Alsof er één politieker is die zijn slaap laat voor de volksgezondheid en het milieu !

Ook worden nu de bedrijfsauto's nieuwe cash cows voor de staat. Dan moet deze staat ook eens in eigen boezem kijken. Hoe zit het met de wagens van ministers, hooggeplaatste funcitionarissen enz. Sommige generaals (alsook lagere officieren) in het leger hebben meerdere chauffeurs die hen thuis komen ophalen, rondrijden en terug naar huis brengen. Wordt dit ook als voordeel in natura belast ? Deze dienstwagens worden door onze economie betaald, net zoals de chauffeurs. Kunnen generaals en hogere functionarissen niet zelf aan het stuur zitten.

De belastingsverhoging voor bedrijfswagens is beslist door mensen die geen weet hebben van hoe ondernemers, bedrijfsleiders en kaderleden moeten omgaan met motivatie van zichzelf en hun mensen. Ik denk dat dat meer kost aan bijkomende frustraties bij diegenen die erdoor getroffen worden dan het kan opbrengen. Ze weten blijkbaar heel goed wat ze moeten doen om ondernemend gedrag nog meer te fnuiken dan het tot nu toe al het geval is. Het is intussen duidelijk dat politici die roepen om meer ondernemerschap helemaal niet weten wat ondernemen en ondernemerschap is !

De verlenging van sommige relancemaatregelen is dan volgens mij wel een – eenzame - goede maatregel. Dat de bouwsector nog tot 31 maart kan genieten van verlaagde btw is goed voor een belangrijke investeringssector. De bouw is al altijd de voortrekker geweest bij de verbetering van de economie, die we nu zo dringend nodig hebben !

Energiereus GDF Suez daarentegen komt er meer dan goedkoop vanaf. De energiereus liet eerder al weten dat ze bereid is 170 miljoen euro te betalen als de drie oudste kerncentrales in ons land langer mogen openblijven. Kon er dan geen extra inspanning van af ????

En dan is er nog de btw-verlaging voor de horeca. De horeca heeft al laten weten dat ze niet verwacht dat daardoor de prijzen voor de klanten zullen dalen, wat in Frankrijk bij een gelijkaardige maatregel wel MOEST ! Als er hierdoor veel mensen extra zullen worden aangeworven valt ook nog af te wachten. Alweer is Jan met de pet de pineut : de cafébaas en de restauranthouder krijgen een cadeau, maar onze Jan mag zijn pintje minstens even duur betalen.

In tegenstelling tot de bouw gaat het bovendien niet om een tijdelijke relancemaatregel, maar om een algemene belastingverlaging. Waarom moeten alle andere bedrijven hun duit inleveren via de beperkingen op de notionele intrestaftrek, maar krijgt de horeca een cadeau?

We kunnen alleen maar concluderen : de regering is streng voor de banken, de tabaksgebruikers en de automobilisten (dieselrijders & firmawagens), en heel wat minder streng voor GDF Suez en voor de horeca. Maar ze is vooral minder streng voor zichzelf : het gat in de begroting is voor 2/3de gevuld via belastinginkomsten, slecht voor 1/3de dankzij een slankere overheid. Bovendien is het de vraag als inkomsten via banken en via GDF Suez (Electrabel) niet gewoon zullen worden doorgerekend aan de particulier. En is het nu niet in de eerste plaats de particulier die via zijn koopkracht (of wat er van overblijft) de economie moet doen herleven ?

12 oktober 2009

Fifty in 2009 : Me and ...

... Holle Bolle Gijs. Dit maal geen mens van vlees en bloed, maar een Nederlandse leukerd : de bekendste papierverslindende vuilnisbak 'Holle Bolle Gijs' is 50 jaar geworden. In 1959 riep de prullenbak van de Efteling voor het eerst 'Papierrr hierrr'. "Jaarlijks hadden we toen 700.000 bezoekers", luidt het in het Nederlandse pretpark. "Al die mensen produceerden zeer veel afval en we hadden enkel vuilnisbakken met daarop Klein Duimpje. Die deden niet afdoende hun werk. Daarom zochten we iets dat de kinderen aansprak, iets leuks. Dat werd 'Holle Bolle Gijs', een papierbak met een schrokkige zuigkracht. De kinderen zochten zelfs naar afval om 'dank u wel' te horen. Op zeker moment moesten we maatregelen treffen omdat de kinderen geen afval meer vonden, en de bladeren van de bomen begonnen te trekken." (Bron : Het Laatste Nieuws)

Net zoals zo vele Vlamingen heb ik zelf ook diverse keren de Efteling in Kaatsheuvel bezocht. Eerst op schoolreis toen ik zelf nog in de lagere school zat, en later toen mijn zoon nog een 'zoontje' was. We gingen er onder andere naar de shows van Samson en Gert kijken (met een persoonlijke ontmoeting met Gert Verhulst er bovenop), en verbleven zelfs eens in het toen nog gloednieuwe Efteling hotel. Nu is het alweer een tijdje geleden dat we er nog geweest zijn, en een volgend bezoek zit er niet meteen aan te komen. Misschien als er kleinkinderen zijn .... Maar ik denk niet dat dit voor heel meteen zal zijn !

24 september 2009

Verslag reis USA - Part 26

700 arme Amerikanen wonen in riolen onder gokstad Las Vegas 

Het is de gokstad van de glitter en glamour. Het is ook de stad met de duurste hotelkamers van de wereld maar onder de grond in Las Vegas leven niet alleen ratten. Ook mensen van vlees en bloed, zoals Steven en Kathryn. Het koppel woont samen met nog honderden stellen in de riolen van de stad. Het contrast met de prachtgebouwen bovengronds kan nauwelijks groter zijn en toch zijn ook zij gelukkig. "We pikken een graantje mee in de casino's en slapen in riolen", vertelt het koppel.

Geld zoeken in casino's
Een keuken, een slaapkamer en gemeubileerde ruimte met in de boekenkast de biografie van Frank Sinatra. Het lijkt op een doorsnee woonst van een Amerikaans gezin maar schijn bedriegt, zeker in de gokstad Las Vegas. Steven en Kathryn hebben hun woonst zo knus mogelijk ingericht in de wirwar van riolen en ze delen het met honderd anderen in hun eigen samenleving. Als het koppel uit het hoofd boven de grond steekt, dan schuimen de twee de gokplaatsen af op zoek naar resterende muntjes of spelkrediet achtergelaten door stomdronken gokkers, op één van de duizenden gokautomaten. Zo gokken ze op hun beurt hun bestaan bij elkaar. Net genoeg om te overleven in de donkere spelonken. Het is een riscovol bestaan. De kans op ziektes of beten van gevaarlijke spinnen is er groot en ze kunnen op een dag ook verrast worden door het wassende water.

Genoeg geld voor ontspanning
Het stel woont net onder Ceasar's Palace, een van de bekendste gokholen van de wereld. Steven Dommermuth leidt een journalist van The Sun rond in zijn opmerkelijke woonst. "We doen vooral een beroep op onze verbeelding. De spullen die hier staan werden allemaal weggegooid. De rommel van een ander is goud voor ons", lacht Steven. "We gaan de spullen ophalen als het donker is want het blijft toch een beetje gênant." Verder in de riolen hebben de bewoners een heuse kunstgalerij gebouwd. Ook al bevalt het leven hem wel, toch wil de jongeman weer bovengronds aan de bak geraken. Twee jaar terug verloor hij zijn job als receptionist in een hotel. De Amerikaan was toen aan heroïne verslaafd. Vandaag leeft hij van het geld dat hij vinden kan. "Normaal vergaar ik zo'n twintig dollar per nacht maar ik heb ook al eens 997 dollar gevonden op een gokautomaat." Het geld besteedt hij niet alleen aan eten en drank maar ook aan ontspanning. "Gisteravond ben ik naar de cinema geweest, ik heb de nieuwe Tarantino gezien in Palms Hotel. Ja, Inglorious Bastards was een goeie film."

"Politie laat ons hier met rust"
De rioolbevolking van Las Vegas wordt geraamd op 700 en vaak leven ze van het geld of het krediet dat gokkers achterlaten op automaten. Anderen komen dan weer aan de kost als bedelaar of schuimen gewoon vuilnisbakken af op zoek naar voedsel om te overleven. In totaal telt de stad 500 kilometer riolering. Een ander koppel is Amy en Jr. Ze leven er al twee jaar lang als ratten. Het stel kwam met hoge verwachtingen naar Las Vegas op zoek naar werk in een van de prachtige hotels of casino's maar het draaide even anders uit. "Ik ben hier nu al twee jaar", aldus Amy (33). "We leefden bij mijn moeder in Californië maar haar huis zat vol en we moesten opstappen. Ik hoorde dat het jobaanbod in Las Vegas haast oneindig was en we waagden onze kans maar het was hard. We vonden niet meteen werk en sliepen na een tijdje in deurportalen. Op een dag hebben we een andere kerel ontmoet die hier al woonde. Hij sprak ons over het ondergrondse leven en zo zijn we hier beland." Ook zij heeft haar plekje gezellig ingericht. "Ik heb hier mijn boeken en cd's maar ook nog kleren en een foto van mijn zoontje. Hij was amper vier maanden oud toen hij elf jaar geleden vermoord werd", aldus Amy. "Het leven valt hier nog best mee. Het is alleen oppassen geblazen voor het wassende water en de gevaarlijke spinnen. Hier leven is zoveel beter dan gewoon op straat. De politie laat je hier met rust en we krijgen ook steun van de andere rioolbewoners. Toch hoop ik dat ik op een dag weer uit de riolen kan kruipen en bovengronds opnieuw een normaal leven kan leiden. Het liefst van al in Las Vegas, ik hou van deze stad."

Trouwen in Las Vegas
En daar heeft ze nog een goede reden voor. Amy stapte het voorbije jaar precies op Valentijn in het huwelijksbootje met Jr. in een van de populairste trouwkapellen van de gokstad. "We gaven elkaar het jawoord in de Shalimarkapel en daarna trokken we naar een McDonald's voor een etentje. We werden samen dronken en deden dan wat elk pas gehuwd stel doet tijdens de huwelijksnacht, alleen niet in een hotel maar hier in onze riolen", lacht Jr.

Economische crisis
De economische crisis maakt het leven van de rioolbewoners nog harder. Even verderop zit Jamie. Hij toont fier een armband waarmee hij gratis eten kan in een hotel. "Ik werkte in een hotel maar de sector werd hard getroffen en nu zit ik hier. Ik probeer een nieuwe job te vinden maar het lukt niet. Ook ik ga nu op zoek naar overgebleven spelkrediet of muntjes op automaten maar ook daar wordt de concurrentie groter. Je ziet steeds meer ouderen hetzelfde doen. Ook zij krijgen het steeds lastiger om rond te komen.

Schrijver met gouden hart
De tunnelbewoners kunnen alvast rekenen op de steun van Matthew O'Brien. De publicist schreef een boek over het leven in de riolen van Las Vegas en stichtte een liefdadigheidsvereniging. "Ik probeer vooral om sociale werkers mee te nemen naar de riolen. Ik toon hen het ondergrondse complex en laat ze kennis maken met de mensen die er leven en ze helpen de bewoners", vertelt O'Brien. "We hebben ook al een vijftien tal mensen in echte huizen kunnen onderbrengen maar de meesten weigeren hulp. Ze staan op hun vrijheid en willen in de riolen blijven, ook al omdat de meesten hun verslavingen niet willen opgeven. Ze zijn ook vaak bang voor het echte leven bovengronds." Ook hij beseft het gevaar van het leven ondergronds. "Het regent niet zo vaak in Nevada maar als het gebeurt dan lopen de riolen snel vol. De laatste twintig jaar zijn er zeker twintig van de rioolbewoners verdronken. Ook Steven en Kathryn mogen beweren dat ze een thuis hebben maar dat is relatief. Als het eventjes regent dan staat alles zo onder water en dan kan je wat ze hebben, geen thuis noemen maar gewoon een riool", besluit O'Brien. (Bron : HLN.be)

Foto hierboven : Steven en Kathryn in hun slaapkamer onder Ceasar's Palace.

Verslag reis USA - Part 25

De duurste hotelkamers van Las Vegas 

In Las Vegas zien ze de dingen graag groot. De gokpaleizen, de shows, de kitch en vooral het bedrag dat u er achterlaat. Wie geld te veel heeft en dat niet allemaal wil uitgeven in de casino's, kan het ook spenderen aan ongelooflijk luxueuze hotelkamers. Fox News zette de waanzinnigste en duurste hotelkamers op een rij.

Palms Place Hotel en Spa
Het Palms Place Hotel en Spa heeft luxueuze penthouses in een hotel zonder casino. De rust in de lobby contrasteert hevig met het lawaai van de gokautomaten, en de penthouses van het hotel zijn ingericht volgens een bepaald thema. Zo bevat de rood en wit ingerichte Hugh Hefner Sky Villa kunst die werd uitgekozen door de Playboybaas zelf. Geheel in het thema vind je in de slaapkamer een groot ronddraaiend bed en spiegels op het plafond.

De Hardwood Suite is dan weer de hemel voor basketliefhebbers, en bevat een half basketbalveld en overal ringen. Er zitten meerdere opklapbare bedden in de muren, zodat je kan slapen waar je maar wil, en bij het ontwaken meteen een balletje kan gooien.

Daarnaast zijn er nog suites met twee bowlingbanen, DJ-apparatuur en strippalen. Alle suites hebben een haardvuur en een volledig ingerichte keuken. De gewone suites kosten zo'n 9.000 dollar (6.100 euro) per nacht tijdens het weekend, maar een klepper als de Hugh Hefner Sky Villa is met 40.000 dollar (27.000 euro) per nacht de duurste van de hele Las Vegas Strip. Voor dat bedrag heb je wel een zwembad met het Playboylogo, een massagekamer, een eigen filmzaal, een privéfitness, een jacuzzi voor acht personen en een sauna. De suite is 929 vierkante meter groot.

Caesars Palace
De Duplex Suite in Caesars Palace (zie eigen foto) is 167 vierkante meter groot, en kost 3.500 dollar (2.400 euro) per nacht. De suite, waarin in 1988 een scène uit 'Rain Man' werd opgenomen, bevat een piano en biedt een spectaculair uitzicht op de Strip. In de enorme zetels passen twaalf mensen, en er zijn naast de twee 'master suites' nog twee aparte slaapkamers. In de suite staan tien tv's, waarvan sommigen zijn ingebouwd in de spiegels van de badkamers. Alle elektronica wordt bediend met aanraakschermen.

MGM Grand
De Skylofts van het MGM Grand kosten 'slechts' 600 dollar (400 euro) per nacht voor suites met één slaapkamer. Voor suites met drie slaapkamers tel je tot 10.000 dollar (6.800 euro) neer. De grootte varieert van 130 vierkante meter tot een slordige 560. Elke loft is uitgerust met de nieuwste technologie, zoals 'docking stations' voor iPods. Alle elektronica, de gordijnen en de lichten worden bediend met een afstandsbediening, en de klok rond zijn butlers beschikbaar om je bagage in en uit te pakken. Wie dat wil, kan op de luchthaven worden opgepikt in een Maybach uit 62. Gasten kunnen bovendien beschikken over films, spelconsoles, laptops, etc.

Wynn Las Vegas
De Salon Suite heeft een private massagekamer en een uitgebreide woonkamer met een adembenemend zicht op de Strip door ramen die reiken van de vloer tot aan het plafond. De badkamers hebben marmeren vloeren en unieke voorzieningen die gemaakt zijn uit bamboe. Uiteraard zijn massage, hand-en voetverzorging en een knipbeurt beschikbaar op de kamer. De suites kosten zo'n 750 dollar (500 euro) en zijn zo'n 170 vierkanten meter groot.

Bellagio
De Chairman Suite van het Bellagio kost maar liefst 6.000 dollar (4.000 euro) per nacht, en is 370 vierkante meter groot. Het plafond is 4,3 meter hoog en heeft twee hoofdslaapkamers, een solarium en bubbelbaden met zicht op de stad. Elke suite heeft vijf tv's, waaronder twee plasmaschermen van 50 inch, en uiteraard wordt alles in de kamer geregeld met een afstandsbediening. Klanten worden gratis met de limo afgehaald op de luchthaven. Waar wacht je op?

17 september 2009

Bekend maar niet gezond (vervolg)

Dezelfde titel van dit bericht heb ik enige tijd geleden al eens gebruikt toen nogal wat bekende mensen (o.a. Michael Jackson) op korte tijd kwamen te overlijden.

Nu heeft opnieuw iemand de pijp aan Maarten gegeven, die nogal wat herinneringen bij mij oproept, namelijk Patrick Swayze.

Hij blijft vooral in mijn herinnering voor zijn rol in "North and South" een televisiereeks (1985) over de Amerikaanse Burgeroorlog (op de foto uit die reeks ziet U Patrick Swayze links). Bij het grote publiek staat hij vooral bekend voor zijn rol van dansleraar in "Dirty Dancing" (1987) en zijn rol in "Ghost" (1990) aan de zijde van de bloedmooie Demi Moore.

Op 5 maart 2008 werd door een woordvoerder van Swayze bekendgemaakt dat hij alvleesklierkanker had. De woordvoerder ontkende dat de acteur nog maar kort te leven zou hebben. Swayze reageerde op dat moment goed op de behandeling en kon zijn dagelijkse werkzaamheden voortzetten. Zijn toestand verslechterde echter en anderhalf jaar later, op 14 september laatstleden, overleed Swayze op 57-jarige leeftijd.

Het verschrikkelijke kanker-beest heeft dus nogmaals toegeslagen, en zo verdwijnt opnieuw op veel te jonge leeftijd, een icoon waar ik goede herinneringen aan had !

I look in the mirror and all I see
Is a young old man with only a dream
Am I just fooling myself
That she'll stop the pain
Living without her
I'd go insane

(Uit "She's like the wind" van Patrick Swayze)

15 september 2009

Kim Possible !!!

We weten het ondertussen allemaal : Kim Clijsters heeft het onmogelijke toch gedaan. Het was niet "impossible", maar KIM POSSIBLE !

De lofzang laat ik bij deze over aan de internationale pers :

'Kim Kong' Clijsters heeft haar rentree in New York niet gemist. Op de plek waar ze haar enige Grand Slam won alvorens het tennis vaarwel te zeggen, ontdeed ze zich van de Deense Caroline Wozniacki. Na vier jaar is 'Kim Possible', zoals de vrienden haar noemen, opnieuw de koningin van New York. (Il Corriere Dello Sport, Italië)

Clijsters mepte zich definitief de geschiedenisboeken van het tennis in. Eerst als frivole tiener die zonder complexen de top bestormde en daar ook lang bleef kamperen, nu als 'Comeback Mama' die de tenniswereld in amper haar derde tornooi met verstomming slaat. Wat betreft Grand Slams nu al met hetzelfde resultaat. Het wordt volgend jaar reikhalzend uitkijken of Kim daar ook Melbourne, Parijs of London kan aan toevoegen. (Algemeen Dagblad, Nederland)

Raad eens wat mama voor je heeft, sweatee ? Een grandslamtitel ! Kim Clijsters schommelde de baby in één arm, de trofee in de andere. De vreugde van het moederschap, de vreugde van het winnen van de US Open. (Persagentschap AP, USA)

Wat voorafging ......

'I swear to God, I'm gonna f*cking take this f*cking ball and shove it down your f*cking throat, you hear that ?'

Dit is wat Serena Williams volgens de Amerikaanse media zou geroepen hebben tegen de over-ijverige lijnrechter die een voetfout meende opgemerkt te hebben bij de tweede opslag van Serena. Op dat ogenblik stond Kim Clijsters bij een 6-4, 6-5 stand op de service van Williams op twee punten (15-30) van de overwinning in de halve finale van de US Open.

Vanzelfsprekend rapporteerde de lijnrechter de bedreiging aan de stoelscheidsrechter die, in samenspraak met de referee, Williams een tweede waarschuwing - na de eerste set had ze ook al haar racket aan gruzelementen geslagen - en daardoor een strafpunt toekende. Daar het op matchpunt gebeurde betekende dat meteen ook het einde van de wedstrijd.

Mooi voor Kim, die zo meteen in de finale zat, alhoewel dit ook wel een beetje een zielig einde van de wedstrijd betekende. Onze Belgische trots kon zo een meesterlijke prestatie niet in een emotievolle vreugde-uitbarsting omzetten ...

Enkele persoonlijke bedenkingen bij dit alles :

* Wat Serena betreft : eigen schuld, dikke bult ! In tennis gelden andere regels dan bijvoorbeeld voetbal, en een beetje respect en blijk van opvoeding wordt van spelers en speelsters verwacht. Ze kon moeilijk verwachten dat dergelijke uitlatingen zonder gevolg zouden blijven.

* Wat de lijnrechter betreft : persoonlijk leek het mij geen goed idee om op zo'n cruciaal moment in de wedstrijd een voetfout te gaan roepen. De overtreder in kwestie doet er niet bepaald veel voordeel mee, en het kan alleen maar leiden tot frustraties, en speculaties aangaande partijdigheid.

* Afgezien van de twee bovenste opmerkingen, werd bij dit gebeuren weer eens bewezen hoe preuts de Amerikaanse maatschappij nog steeds is : op de Amerikaanse tv-zender CBS werd de fase enkele keren zonder geluid - wegens de godslastering - heruitgezonden.

13 september 2009

Verslag reis USA - Part 24

MGM Grand @ Las Vegas 

MGM Grand hotel was tot 1980 gesitueerd op de plaats waar nu het 'Bally's hotel' staat. Na de brand in 1980 is het hotel verhuisd naar de huidige plaats en is in 1993 geopend. De eigenaar van het hotel is de MGM Mirage Group.

Het hotel heeft een oppervlakte van ongeveer 46 ha, en 5044 kamer, waardoor het bij opening de titel van het grootste hotel ter wereld overnam van Excalibur. Het thema van het groene MGM Grand hotel zijn de MGM films. Voor het hotel staat de 15 meter hoge, uit brons gemaakte, leeuw Leo, het symbool van de MGM-filmstudio's. MGM Grand Hotel ligt tussen het Tropicana hotel en het Planet Hollywood Hotel en het ligt tegenover het New New York New York hotel.

MGM Grand noemt zich ook wel de "The City of Entertainment". Behalve dat ze het grootste casino van Las Vegas hebben (een vloeroppervlakte van 16.000 vierkante meter en 3500 gokkasten), staat MGM Grand ook bekend om haar grote concerten van wereldberoemde artiesten (o.a. Elton John en The Rolling Stones) en belangrijke sportevenementen waaronder het wereldkampioenschap boksen en tennis. Het hotel heeft negen restaurants, verscheidene winkels en twee nachtclubs.

MGM Grand heeft ook echte leeuwen, deze kan je gratis bezichtigen, van 11 uur 's morgens tot 11 uur 's avonds, bij de Grand Lion Habitat.

Nine-eleven 2009 : Pieter becomes "Master Pieter"

Deze week was een hectische voor onze zoon Pieter (op de foto met zijn vriendin Fem op een feestje vorige zaterdag in Antwerpen). Maandag en dinsdag werd zijn gloednieuw appartementje in Gent door mezelf, mijn echtgenote en mijn schoonvader ingericht (Pieter en Fem hebben als jobstudenten weinig mogelijkheid tot verlof), waardoor hij nu vermoedelijk definitief "het huis uit is". (Hoewel dat al een jaar of vijf door peda en kot min of meer het geval was).

Er waren deze week ook nog een aantal sollicitaties voor een definitieve job, waarbij één en ander nu toch echt de goede richting uitgaat. Alhoewel : hier wordt geen vel meer verkocht voordat er definitief een beer geschoten is !!!

Het belangrijkste gebeurde echter vrijdag : de proclamatie met de uitslagen van de laatstejaars Economica aan de Koninklijke Universiteit Leuven. Opnieuw kon Pieter niet aanwezig zijn gezien zijn vakantiejob (bij Thomas Cook in Zwijnaarde, voor de geïnteresseerden), en dus werden de honeurs maar waargenomen door mijn echtgenote Katrien. Zij was dus de eerste die mocht vernemen wat we eigenlijk al zo goed als zeker wisten : Pieter is geslaagd en is nu officieel "Master in de Toegepaste Economische Wetenschappen" !

Zoals de rector in zijn gelegenheidstoespraak zegde : acht jaar na de onvergetelijke "nine-eleven", zal 11 september 2009 voor deze lichting studenten in het geheugen gegrift blijven als de dag waarop ze officieel afstudeerden ....

In ieder geval is hier voor onze Pieter een hele dikke Proficiat aan de orde. Het zal wel een leuke studententijd geweest zijn, die twee jaar in Kortrijk en de drie jaar in Leuven (of ten minste, dat hoop ik toch), maar het behalen van het diploma heeft ook het nodige bloed, zweet en tranen gekost. Ikzelf heb een bachelor-diploma in een economische richting op zak, en heb ook een loopbaan achter de rug die voor een groot stuk als "toegepaste economie" kan omschreven worden. Maar als ik zijn cursussen van het laatste jaar of zijn thesis doorblader, dan moet ik toch toegeven dat we hier spreken over een meer dan serieus studie-niveau.

Toch mogen een aantal andere mensen hier ook wel even in het zonnetje worden geplaatst. Vijf jaar universitaire studies zijn onmogelijk zonder financiële, logistieke en (in vele gevallen vooral) morele steun van het thuisfront. Ik durf te zeggen dat dit diploma ook een attest "geslaagd" inhoudt voor mezelf en - vooral - mijn echtgenote. Vele ritten naar Kortrijk en Leuven, inrichten en bemeubelen van peda-kamer en kot, vele valiezen maken, maaltijden klaarmaken, invriezen en meegeven, af en toe in de mate van het mogelijke wat helpen bij het studeren, op moeilijke momenten de bemoedigende woorden zoeken tijdens een GSM-gesprek, enzovoort, enzoverder, het hoort er allemaal bij !

En dan plots, na 21 jaar "school lopen" (een jaar lenteklasje, die jaar kleuterschool, zes jaar lagere school, dat alles in Varsenare, zes jaar middelbare school in Brugge, twee jaar KULAK in Kortrijk en drie jaar KUL in Leuven) is alweer een - belangrijk - hoofdstuk in ons leven afgesloten. Belangrijk natuurlijk in ons leven, maar nog veel belangrijker in dat van Pieter die nu opnieuw voor een grote poort staat. Wat achter die poort ligt valt af te wachten, maar we hopen dat hij daar zijn vele dromen kan waarmaken. Het is hem in ieder geval van harte gegund !

Bij het bedanken mag ik in dit berichtje ook zeker Pieter's vriendin FEM niet vergeten. Zeker in zijn "laatste rechte lijn", het afwerken van zijn thesis, heeft zij hem heel hard gesteund, waarvoor ook graag onze dank.

Maar uiteraard : "The man of the moment" is en blijft Pieter. Iedereen mag hem steunen op alle mogelijke en onmogelijke manieren, uiteindelijk moet hij het afmaken. Een beetje zoals de spits die de voorzetten krijgt, maar uiteindelijk de doelpunten moet afmaken. Pieter heeft de nodige doelpunten gescoord. De Master-titel is dubbel en dik verdiend !

Alzo sprak een trotse vader !

Does 'Comeback Mom' go all the way ????

De laatste dagen was bovenstaand beeld zowat het enige wat tijdens de Belgische normale uren te bekijken was van de US Open. Maar vorige nacht was er wel degelijk vuurwerk in New York.

Kim Clijsters zorgde voor het onmogelijk geachte : ze versloeg topfavoriete Serena Williams in de halve finale, en staat daarmee meteen in de finale van haar amper derde tornooi sedert haar comeback. Ik heb net nog de beelden gezien van het ietwat bizarre einde van de wedstrijd van Kim, maar dit doet niets af van haar onvoorstelbare prestatie.

Hopelijk maakt ze het nu af in de finale tegen de ietwat onverwachte tennisbabe Caroline Wozniacki, die onze andere landgenote, Yanina Wickmayer in de halve finale versloeg. Jammer voor Yanina, maar ook zij heeft een dijk van een prestatie neergezet in deze US Open, en ik ga er van uit dat we nog veel plezier zullen beleven aan deze jonge atlete.

Onze Belgische tennismeisjes bewijzen nogmaals hoe ons klein land groot kan zijn ! Aan onze voetballers, politiekers en zo vele anderen om daar een voorbeeld aan te nemen !

11 september 2009

Geen das meer op kantoor ?

Franse werknemers moeten wegens besmettingsgevaar noodgedwongen zonder das naar het werk. De reden?

Onze zuiderburen nemen steeds meer drastische maatregelen tegen de Mexicaanse griep. Eerst werd kussen verboden, nu mogen werknemers van een verzekeringsmaatschappij in de Franse hoofdstad zelfs geen dassen meer dragen.

Dassen worden niet zo vaak gewassen en daarom beschouwt de bedrijfsleider ze als een mogelijke bron van besmetting. De zevenhonderd werknemers zouden zich netjes aan de maatregel houden. (Bron : jobat.be)

6 september 2009

Verslag reis USA - Part 23

Bellagio @ Las Vegas 

Het Bellagio is een luxehotel, in 1993 gebouwd door Mirage Resorts Inc., de firma van Steve Wynn, op de plaats waar eens het Dunes hotel en casino stond. Het totale kostenplaatje bedroeg 1,6 miljard dollar.

Het hotel telt 3000 kamers en stelt ongeveer 10.000 mensen tewerk.

Het thema van het hotel is de Italiaanse plaats Bellagio langs het Comomeer gelegen. Voor het hotel ligt het "Comomeer", met een grootte van 3 hectare en waarin een groot aantal fonteinen zijn gemonteerd. De aanleg van deze fonteinen, die tot 70 meter hoog spuiten, heeft 53 miljoen dollar gekost. De "Fountains of Bellagio" dansen synchroon op de muziek.

In de herfst van 2006 werd het casino gerenoveerd. Ook de uniformen werden vernieuwd, in een nieuwe moderne blauwe kleur.

In de lobby van het Bellagio hangt aan het plafond over een oppervlak van 190 m² een indrukwekkende compositie van meer dan 2000 handgeblazen glazen bloemen, "Dale Chihuly's Fiori di Como" genaamd.

Het hotel werd vooral beroemd door de film "Ocean's 11" met o.a. George Clooney, Brad Pitt en Matt Damon.

Verslag reis USA - Part 22

The Venetian @ Las Vegas 

Het mooiste en tevens duurste hotel in Las Vegas is The Venetian Resort Hotel Casino, aan Sands Avenue met een Venetiaans thema. The Venetian is eigendom van en wordt beheerd door de Las Vegas Sands Corperation.

The Venetian heeft 4049 suites en een 11.148 m² groot casino. Het ligt aan de oostelijke kant van de Strip, tussen Harrah's en Wynn Las Vegas. Het meest spectaculaire is wat je op de eerste verdieping aantreft : een volledige replica van Venetië, met kanalen die bevaard worden. Ook het plafond is beroemd omdat als je eronder loopt je de indruk krijgt dat de wolken met je meebewegen, en dat het altijd een zonnige dag is.

Replica van de Campanile en de Rialto brug, buiten aan de ingang van het Venetian hotel.

Verslag reis USA - Part 21

That's what you get from waking up in Vegas (*)

Je bent jong en je wilt wat .... Wat dacht je van genieten van de zon en de hitte (we haalden steeds meer dan 40° in Vegas, dag en nacht), met een Amerikaans biertje in de hand aan het zwembad van het hotel ?

Zoonlief vergeet duidelijk even de nog aankomende taken om zijn universiteitsdiploma te halen, en neemt het er goed van. De boog kan nu éénmaal niet altijd gespannen staan hé. Na deze zomer begint het echte leven : gedaan met de studententijd, nu komt werken, verantwoordelijkheden e.d. er aan. Je zou voor minder het zomers gevoel nog eens extra opsnuiven !

Na de zomer is het :

Shut up and put your money where your mouth is
That's what you get for waking up in Vegas
Get up and shake the glitter off your clothes now
That's what you get for waking up in Vegas

(*) De clip van die song (klik hier) is een leuke illustratie van de Vegas-sfeer.

Verslag reis USA - Part 20

Excalibur Hotel @ Las Vegas

We overleefden uiteindelijk ook de tocht door Death Valley en arriveerden in Las Vegas (Spaans voor "De Weilanden"). Las Vegas is gesticht in 1905, en werd officieel benoemd tot stad in 1911. Het is vooral bekend vanwege zijn extravagante casino's en hotels en is te herkennen aan de vele neonverlichtingen. Tegenwoordig is de stad ook de grootste stad van Nevada met een inwonertal van 518.000 in 2003 en een inwonertal voor de gehele agglomeratie van 2 miljoen (schatting 2005).

Er zijn honderden hotels, de bekendste bevinden zich aan de strip, een 4 mijl (6,4 km) lang stuk van Las Vegas Boulevard. Las Vegas is sinds een aantal jaren de grootste amusementsindustrie ter wereld. De stad mét omringende gemeenten zoals Henderson behoort tot de snelst groeiende steden in de Verenigde Staten.

We hadden voor twee nachten kamers gereserveerd in Excalibur Hotel and Casino, eveneens gelegen aan de Strip. Het heeft 4.008 kamers en 9.290 m2 speelruimte, en was bij de opening het grootste hotel ter wereld. Het is eigendom van en wordt beheerd door de MGM Mirage Group.

Excalibur, vernoemd naar het legendarische zwaard van King Arthur, gebruikt het King Arthur thema op verschillende manieren. De gevel is een gestileerde afbeelding van een kasteel. Tot 2007, speelde een tovenaarachtig figuur Merlijn vanuit een hoge toren. De stijl van het hotel is sterk gebaseerd op het kasteel van Carcassonne in Frankrijk.

Excalibur is gelegen aan de Tropicana Avenue - Las Vegas Boulevard kruising. De kruising is zo druk dat het voetgangers niet is toegestaan de straat op straatniveau over te steken. In plaats daarvan is Excalibur verbonden via voetgangers bruggen over de weg heen. Ook is er een gratis tram die Excalibur verbindt met Luxor en Mandalay Bay, die eveneens worden beheerd door de MGM Mirage Group.

Het hotel heeft in totaal zeven Restaurants, waarvan we "Regale Retaurante Italiano" en het "Roundtable Buffet" bezochten. Vooral dat laatste is echt een aanrader. Voor 25 dollar per persoon eet je "all you can", zowel ontbijt, lunch als avondmaal. Er zijn enorm grote bufetten waar je gerechten van over heel de wereld kunt proeven (Japans, Chinees, Indonesisch, Italiaans, Frans, you name it - they have it ....). En waarom zo goedkoop ? Gewoon omdat ze je zo heel de dag in het hotel houden, zodat je je geld kunt spenderen in het casino van het hotel !

2 september 2009

TIJD TOPPOP 100

De hele maand augustus presenteerde de redactie van De Tijd haar Tijd-Lijst van honderd uitmuntende songs uit de moderne muziekgeschiedenis. De ranglijst is de resultante van alle persoonlijke top 100-lijsten van twaalf redactieleden van 25 tot 51 jaar uit zeven verschillende redactiecellen. Twintig afleveringen lang werd telkens een keuze toegelicht. Die keuzes zijn uiteraard louter subjectief en hebben als enig doel de lezer aangename luistertips mee te geven.

De traditionele favorieten van eindejaarslijstjes zijn hier niet terug te vinden (Queen, Bryan Adams, e.d.), maar eerder minder voor de hand liggende klassiekers die daarom zeker niet minder zijn van kwaliteit, wel integendeel. Nick Cave (foto) haalde ietwat verrassend de eerste plaats met het inderdaad schitterende “Into my Arms”.

Andere favorieten zijn blijkbaar Stevie Wonder (komt drie keer voor in de lijst) en Tom Waits (Mochten ze een Toppop 1.000 gebracht hebben in plaats van een Toppop 100, dan zou Tom Waits er met twaalf songs in hebben gestaan).

Ik geef de lijst hier graag even mee omdat het inderdaad een schitterende verzameling is van, zoals ze zelf zeggen “aangename luistertips”

De volledige lijst

31 augustus 2009

De Post houdt omzetdaling beperkt

De economische crisis heeft een weerslag op de cijfers van De Post in de eerste jaarhelft van 2009, maar de onderneming kon naar eigen zeggen de werkingskosten verder drukken en zo de schade beperken. De volumes daalden met 4,5 procent.

(belga/tijd) - Op gelijke basis daalt de omzet van De Post met 1,5 procent ten opzichte van het eerste semester 2008, tot 1,110 miljard euro. Die daling vloeit voort uit een terugval van de volumes met 4,5 procent, deels gecompenseerd door de tariefverhoging en de commerciële initiatieven van De Post. De daling van de volumes is veel meer uitgesproken dan de voorgaande jaren, wat is toe te schrijven aan de recessie die de Belgische en Europese economie treft.

De Post heeft op de daling van haar omzet gereageerd met een doorgedreven vermindering van haar kosten. Dankzij die besparingen kon het genormaliseerde bedrijfsresultaat (dat wil zeggen de ebit vóór eenmalige elementen) behouden worden. Dat genormaliseerd bedrijfsresultaat kwam uit op 139 miljoen euro.

Netto

De genormaliseerde nettowinst vóór belastingen daalde met 8 procent vanwege de afgenomen financiële opbrengsten door de daling van de rentevoeten. De genormaliseerde nettowinst voor belastingen kwam uit op 143 miljoen euro.

De Post zegt dat om de operationele prestaties correct te kunnen beoordelen, gekeken moet worden naar de genormaliseerde financiële resultaten. Er was immers een eenmalige en uitzonderlijke winst van 117 miljoen euro. De dekking van de medische kosten van de gepensioneerde medewerkers wordt voortaan toevertrouwd aan een vzw beheerd door de vakbonden. Een provisie van 117 miljoen euro is niet langer nodig.

Kostenverminderingen

CEO Johnny Thijs zegt dat De Post de crisis voelt, maar dat het bedrijf de schade kon beperken door de werkingskosten verder te drukken. De Post blijft bij de ambitie om voor 2009 eenzelfde operationeel resultaat te boeken als in 2008. In een interne mededeling aan de medewerkers stelt Thijs dat 'de kostenverminderingen verder opgevoerd moeten worden. We verwachten immers dat de volumes ook in 2010 verder zullen dalen'.

Volgens De Post-woordvoerder Piet Van Speybroeck betekent dit dat de huidige 'oefening, waarbij de voorbije maanden de operationele kosten tegen het licht gehouden werden, verder gaat'. Het is volgens Van Speybroeck dan ook nog te vroeg om in te gaan op de vraag waar de bijkomende besparingen doorgevoerd zullen worden.

Liberalisering

Thijs blikt ook vooruit op de volledige liberalisering in 2011. Hij gaat ervan uit de regering de spelregels spoedig zal vastleggen en dat er een effectief 'level playing field' wordt verzekerd.

30 augustus 2009

Verslag reis USA - Part 19

Scotty's Castle @ Death Valley

Wie zich in de legendes van het Westen wil verdiepen, moet Scotty's Castle bezoeken, een van de meest zonderlinge bouwwerken in Californië. De geschiedenis van het kasteel is het waard om te worden verteld : Walter Scotty was één van de attracties van het circus van Buffalo Bill. Wat restte hem na beëindiging van zijn carrière anders dan de clown uit te hangen voor de simpele zielen ? Eén van die onnozelaars was Albert Johnson, een zakenman uit Chicago. Walter vertelde hem een mysterieus verhaal over een goudmijn in Death Valley, en Albert Johnson tuinde er in.

Onder leiding van de bedrieger bouwde hij een pompeus faraoslot, maar van goud was natuurlijk geen spoor te vinden. Het kasteel is tegenwoordig genoemd naar de ex-cowboy, die zijn neiging tot grootspraak nooit verloor en rondbazuinde dat hij het kasteel had gesticht met de opbrengsten van het goud uit de woestijn.

Wij stopten bij het kasteel om er wat mondvoorraad te kopen en te lunchen in de tuin, net nadat we oog in oog hadden gestaan met een "Coyote". Het beest ziet er uit als een onschuldige magere hond, maar kan behoorlijk gevaarlijk uit de hoek komen.

Verslag reis USA - Part 18

Badwater Basin @ Death Valley

Badwater Basin ligt vlakbij het gedeeltelijk drooggevallen zoutmeer en is het laagste punt van de Verenigde Staten. Het ligt 83 meter onder de zeespiegel. Als je (desnoods met een vergrootglas) kijkt naar bovenstaande foto zie je op de berg in de achtergrond een bord "Sea Level". De plaats kreeg zijn naam door een landmeter die zijn ezel wilde laten drinken in het water maar ondanks de grote hitte weigerde die ezel te drinken wegens het zoute water, vandaar Badwater.

29 augustus 2009

Burgers bezetten Postkantoor

Het Postkantoor in Louvain-la-Neuve dat met sluiting bedreigd wordt, is vorige en ook deze week bezet. Niet door het postpersoneel, maar wel door de inwoners van de Waalse universiteitsgemeente. Zij zien het niet zitten om naar  het bureau van Ottignies te trekken voor hun postverrichtingen en vinden de dienstverlening via de klassieke Postpunten onvoldoende. Ze vragen dan ook dat het kantoor open blijft en hebben daarvoor via een petitie al zo'n 6000 handtekeningen verzameld.

De context van dit verhaal is gekend: in het kader van de liberalisering van de postmarkt en de privatisering van De Post, moet die openbare dienst rendabeler worden. Winst moet ook bij de openbare diensten de doelstelling worden en sectoren die daar niet aan meedoen, worden verdrongen. In die context situeert zich ook de sluiting van het postkantoor van Louvain-la-Neuve. Een aantal inwoners gaat totaal niet akkoord en beslist het postkantoor te bezetten om het principe van de verdediging van een openbare dienstverlening aan de burgers kracht bij te zetten. 

De directie van De Post stelt daarop voor elkaar te ontmoeten om te onderhandelen. Dat gebeurde op 19 augustus in het hoofdbureau in Brussel, in aanwezigheid van een lid van het directiecomité van De Post, burgemeester Roland, Phillipe Barras (UCL en Gestion Centre-Ville), een lid van het bewonerscomité en de algemeen secretaris van het studentencomité van Louvain-la-Neuve. Maar de resultaten van die ontmoeting waren “ruim onvoldoende”. De 20.000 studenten van de campus zouden voor de directie van De Post niet rendabel zijn! De Post heeft een beheersovereenkomst die haar rentabiliteitsdoelstellingen oplegt, maar haar ook verplicht een kantoor in elk van de 589 Belgische gemeenten te behouden. Er is er al een in Ottignies... De Post van zijn kant wil zijn aantal postkantoren verminderen van 1.300 tot 650. Daarbij zullen 61 minder rendabele kantoren worden gered. Louvain-la-Neuve voldoet niet aan bepaalde criteria en staat maar op de negentigste plaats.

Heel wat postkantoren werden de laatste tijd gesloten. Daaronder kantoren waar ik nog heb gewerkt, zoals Aartrijke, Rumbeke en Brugge Sint-Michiels. Ook het kantoor Ruddervoorde waar ik zes maanden kantoorhouder ben geweest is reeds gesloten. Het kantoor Knokke Centrum, waar ik een jaar kantoorhouder ben geweest staat ook op de lijst van te sluiten kantoren. Ook hierover verscheen vorige week een artikel in Het Laatste Nieuws :

Knokke-Heist : Straks nog één postkantoor over

Vanaf januari zal het aanschuiven worden in het postkantoor in de Smedenstraat in Knokke. Dat zal dan nog de enige plaats zijn waar klanten bankuittreksels kunnen afhalen of grote verzendingen kunnen doen. Eind dit jaar sluit immers het postkantoor in de Parmentierlaan ('Knokke Centrum'). "Een ramp", vindt burgemeester Leopold Lippens.

Knokke-Heist en de Post zullen niet snel vrienden worden. Eind vorig jaar stuurde de gemeente al een boze brief richting gedelegeerd bestuurder Johnny Thijs om te protesteren tegen de sluiting van het kantoor in Heist. Nu is er opnieuw een brief onderweg om de geplande sluiting van het kantoor in de Paul Parmentierlaan aan te klagen. "Wij vernamen via informele bron dat de postbedeling in Knokke-Heist vanaf 1 september nog maar eens wordt gereorganiseerd", zegt burgemeester Leopold Lippens. "De postbodes krijgen opnieuw andere routes onder de noemer GEO 3. Dat is een geautomatiseerd systeem dat de routes voor postbedeling berekent, maar dat al veel kritiek heeft gekregen. Twee uitreikingsdiensten verdwijnen straks, waardoor andere diensten weer zwaarder belast zullen worden. De uitreiking zal 's morgens minstens een uur later starten. Dat betekent dat nog meer mensen hun post pas na de middag, de laatste zelfs rond 16 uur, zullen krijgen."

Maar wat de burgervader pas echt kwaad maakt, is de sluiting van het kantoor in de Parmentierlaan, op de hoek van de Bayauxlaan. "Een schande. Dit is het rampscenario. Duizenden mensen komen in de kou te staan, ze zullen nu met zijn allen staan aanschuiven in het kantoor Smedenstraat", vreest de burgemeester.

Eerder werd al het kantoor in Heist vervangen door een Postpunt. De vrijgekomen uren gingen grotendeels naar Zeebrugge en Blankenberge en slechts voor zestien procent naar Knokke. "We begrijpen wel dat de Post efficiënter wil werken en haar kantoren reorganiseert. Dat komt er meestal op neer dat kleinere kantoren verdwijnen en vervangen worden door Postpunten. Maar dat in de Parmentierlaan is zomaar geen klein kantoor. Daar komen dagelijks heel veel mensen langs voor hun verrichtingen", stelt Lippens.

In Postpunten kan de klant alleen terecht voor postzegels, het verzenden van briefjes en pakjes, aangetekende zendingen en het afhalen van gerechtsbrieven. In de Parmentierlaan is dat nu al mogelijk in de Delhaize-supermarkt. Verder zijn er in Knokke-Heist nog twee Postpunten : dagbladhandel Witterke in de Duinbergenlaan en de Delhaize in de Kustlaan. "We vragen ons af hoe in de toekomst het enige volwaardige postkantoor in de Smedenstraat alle klanten voor de overige postdiensten zal opvangen. Daarbovenop blijft in dat hoofdkantoor één loketfunctie minder over dan gepland. De Post neemt de beslissingen die ze wil. Wij sturen wel een brief om meer uitleg te vragen, maar uiteindelijk kunnen we tegen deze situatie niks beginnen", zucht Lippens.

Commentaar van de webmaster : ik ga mij niet uitspreken over een aantal van de zaken die burgemeester Lippens hier aanklaagt. Ik weet dat een aantal zaken kloppen, van een aantal andere zaken ben ik niet op de hoogte en kan en wil ik mij dan ook niet uitspreken. Wat ik wel weet : voordat het kantoor aan de Paul Parmentierlaan sluit zal het kantoor in de Smedenstraat volledig verbouwd worden. Ik ga er dan ook van uit dat het groter zal worden, dit teneinde de grotere toestroom van klanten te kunnen opvangen.

Verder lijkt het mij ook logisch dat de vrijgekomen uren bij de sluiting van Knokke Centrum zo goed als volledig naar de Smedenstraat zullen gaan, waardoor er meer loketfuncties zullen zijn dan nu het geval is (op dit ogenblik heeft het postkantoor in de Paul Parmentierlaan constant twee loketten open, soms ook drie).

27 augustus 2009

I want to believe ... maar vele anderen niet !

Op onderstaand bericht van gisteren kwam vandaag op nieuwsblad.be al volgend vervolg :

Het mysterie van het 'alienkindje'

Hele wereld in de ban van Mexicaans wezentje

De hele wereld discussieert over het mysterie van Mexico. Alles draait om foto's van een akelig wezen met een verkrampt lichaam en een veel te groot hoofd. 'Een baby-alien', meent de lokale onderzoeker. Maar volgens anderen kan het evengoed een misvormd paardenembryo zijn. Of een 'geitenzuiger'. Of nog iets anders natuurlijk.

De Mexicaanse onderzoeker Jaime Maussan verbluft de wereld met zijn opzienbarende beelden van een bizar wezen. 'Iedereen blíjft gewoon kijken naar die foto's', zegt Pieter Hendrickx, oprichter van het Belgische UFO-Netwerk. De wetenschapper bestudeert al meer dan dertig jaar onderzoek naar ufo's. Hij kent Jaime Maussan naar eigen zeggen als een ernstige onderzoeker.

Toch durft Hendrickx de vondst zelf geen baby-alien te noemen. 'Ik blijf voorlopig met mijn beide voeten op de grond. Het is niet de eerste keer dat er een gelijkaardig wezen werd gevonden. Ze doken eerder op in Amerikaanse landen. Volgens het vakjargon gaat het om een Chupacabra. In het Nederlands noemen we zo'n wezen een geitenzuiger, omdat boeren die zo'n ding zagen nadien ook hun schapen, geiten, kippen of honden terugvonden. Dood. Het bloed was uit die dieren gezogen.'

Phylis Canion uit Texas claimde in september 2007 nog dat ze zo'n Chupacabra had gevonden. Dna-onderzoek leerde uiteindelijk dat het een kadaver van een coyote was.

'Toch is dit voor believers een absolute hoogdag', zegt Hendrickx. 'Zij geloven het natuurlijk meteen. Ik ben voorzichtiger en wil zien of er geen andere verklaringen zijn. Want het is natuurlijk vreemd. En als er al zo'n levend wezen bestaat: hoe is het hier dan gekomen? Daarom dat ik eerder geneigd ben te denken dat het iets natuurlijks is.' Hendrickx wil nu contact opnemen met zijn collega Maussan.

Marc Broux - jarenlang een van 's werelds meest fervente believers in het bestaan van ufo's, maar nu bekeerd - noemt het verdere onderzoek overbodig. 'Ik heb de foto's gezien en kan daar klaar en duidelijk over zijn: het is trucage, zoals met zoveel van die dingen. Ik heb het fenomeen dertig jaar onderzocht en heb nooit één bewijs gevonden. Ik steek mijn tijd daar niet meer in.'

Bioloog Dirk Draulans geeft Broux overschot van gelijk. 'Het is komkommertijd zeker? Ik dacht dat dat zogezegde mysterie al lang uitgeklaard was. Dat schepsel zou een misvormd paardenembryo zijn, een soort van miskraam die dan gemummificeerd is in een lelijk wezen. Dat is niet zo heel uitzonderlijk. Er bestaan ook menselijke monstertjes van embryo's, hé. Ze zullen toch met iets anders moeten komen om mij te overtuigen van de vondst van een baby-alien.'

Wat het mysterie ook is, het begon alleszins met een spannend verhaal. Volgens de lokale media vond de Mexicaanse boer Marao Lopez het wezen in mei 2007 in een dierenklem op zijn erf. Het leefde nog, schreeuwde en spartelde. De boer vond er niets beters op dan het krijsende wezen te verdrinken. Volgens de boer was dat geen sinecure. Drie keer dacht hij dat het wezen dood was. Uiteindelijk kreeg hij het pas na uren verzopen. De boer zei dat hij nog een ander wezen levend had zien weglopen.

26 augustus 2009

I want to believe .....

Het onderstaande zou perfect kunnen dienen voor een nieuwe aflevering van de X-files :

Mexico in de ban van 'alien-baby'

Was het een baby-alien of niet? En vooral: werd de boer die het wezen verdronk, vermoord door pa en ma alien? De Mexicanen speculeren zich te pletter.

Het verhaal begon in mei 2007 toen boer Marao Lopez de 'baby-alien' vond in een dierenval op zijn erf. Het vreemde wezen leefde nog. Het schreeuwde en spartelde en de boer vond er niets beters op dan het te verdrinken. Maar het beest gaf zich niet snel gewonnen. Tot driemaal toe moest de boer de zogenaamde baby-alien langdurig onder water houden voor het de geest gaf. Volgens Lopez was er nog een tweede wezen dat snel wegrende.

Lopez liet het wezen door universiteiten onderzoeken. Volgens die onderzoekers gaat het om een levensvorm die nog nooit op aarde werd gevonden. Het dna vonden ze nergens anders terug en ze konden het niet thuisbrengen bij één diersoort. Het skelet zou enkele kenmerken hebben van een hagedis - zo heeft het tanden zonder wortels en kan het lang onder water blijven - maar ook met de mens zou het gelijkenissen vertonen. Met name de achterkant van de schedel is zo groot dat het wellicht om een intelligent creatuur gaat (boer Lopez maakte bovenstaande foto van het wezen voordat hij het verdronk).

In de regio waar de alien is gevonden worden veel ufo's en graancirkels gemeld.

De boer kwam op wel heel eigenaardige wijze om het leven. Zijn lichaam werd onlangs volledig verkoold teruggevonden in zijn auto. Volgens experts hadden de vlammen een veel hogere temperatuur dan normale vlammen. (Bronnen : nieuwsblad.be & Het Laatste Nieuws)

You-tube beelden van de 'alien-baby' ziet U hier !

Het nieuws is de wereld ingestuurd door het Duitse weekblad Bild, en blijkbaar is het nieuws verder op weinig plaatsen ter wereld gepubliceerd .... Op heel wat forums wordt het nieuws dan ook afgedaan als een hoax. Vermoedelijk weten we binnenkort meer.

23 augustus 2009

Verslag reis USA - Part 17

Death Valley National Park

De volgende verplaatsing moest ons van Mammoth Lakes naar Las Vegas brengen, normaal een trip van ca. 500 kilometer. Mits een omweg van zo'n 65 kilometer kan je dwars door Death Valley rijden, wat meer dan de moeite waard is.

In Death Valley National Park (dat gedeeltelijk in California en gedeeltelijk in de staat Nevada ligt) zijn naast woestijn ook zoutvlakten, rotsformaties, canyons, zandduinen en bergen te vinden. Death Valley is de op één na heetste plek op aarde en de droogste plek van Noord-Amerika. Doordat er een aantal bergruggen liggen tussen de vallei en de Stille Oceaan, "botsen" de wolken tegen deze bergen en valt de regen aan de Oceaanzijde. In Death Valley valt dus vrijwel nooit regen, minder dan 50 mm per jaar. Het meer dat ontstaan was uit de zee door de plooiing van het gebergte veranderde in de loop der jaren in een zoutmeer en later in een verdampingsbekken waarvan de zoutkorst glinstert als water.

De hoogste temperatuur die hier gemeten is bedroeg 56,7° Celsius, in 1913. De dag dat wij er waren haalden we 49° ! En zeggen dat we enkele uren voordien waren vertrokken uit Mammoth Lakes waar de sneeuw op de bergen lag, werkelijk van het ene uiterste in het andere.

Buiten het toeristenseizoen kom je hier maar eens in de twee uur een auto tegen. Er staat maar één benzinestation op 100 kilometer. Overal langs de weg staan borden met overlevingstips, bijvoorbeeld dat je bij autopech nooit moet gaan lopen. Het advies is : altijd bij de auto blijven en desnoods radiatorwater drinken.

Ondanks alle waarschuwingen maakt de vallei nog geregeld haar naam waar. Kort na ons bezoek, namelijk op vrijdag 1 augustus vertrok ene Alicia Sanchez samen met haar zoon Carlos en hun hond met hun Jeep Cherokee voor een trip in Death Valley. Ze hadden enkele sandwiches met kaas en 24 halve literflesjes water bij. De dag nadien kregen ze een lekke band. Nadat ze deze gerepareerd hadden, reden ze dieper Death Valley in, maar ondanks hun gps reden ze hopeloos verloren. Hun tocht eindigde toen de jeep tot aan de assen in mul zand zakte. Ze hadden geen idee waar ze zich bevonden, en er was geen gsm-bereik, ook niet nadat Alicia tot op de top van een berg was geklommen in de hoop daar bereik te krijgen. Alles tevergeefs, de mondvoorraad raakte op, hun water ook en op woensdag stierf de elfjarige Carlos. Pas op donderdagochtend vond een parkwachter de jeep. Hij had een kapot gereden autoband aangetroffen en was het bandenspoor gevolgd. Bij de auto trof hij een wanhopige moeder aan. In de auto lag de jongen, dood.

Verslag reis USA - Part 16

Mammoth Lakes

Op 7 juli 's avonds bereikten we het stadje Mommoth Lakes, waar we kamers hadden gereserveerd in Mommoth Mountain Inn, vermoedelijk het enige hotel dat het plaatsje rijk is. Mammoth Lakes is in de wintermaanden een populair skioord, en dan is het er vermoedelijk behoorlijk druk. Nu was het er zeer rustig, met alle gevolgen van dien : een restaurant dat niet echt kwalitatieve maaltijden ten berde bracht en een bar die verdraaid vroeg sloot. Toch beweren reisgidsen dat het er in de zomer fantastisch is om de omgeving te verkennen, wat wij niet deden wegens tijdsgebrek. Het kan te voet, per fiets of je neemt een skilift naar een panoramisch uitkijkpunt met daarbijhorende eeuwige sneeuw. Maar bovenal blijft Mammoth Lakes in de zomer vooral interessant als stopplaats door zijn ligging tussen Yosemite National Park en Death Valley.

20 augustus 2009

Ô d'Chatô: Jazzoptreden & wine bar tijdens lichtfeesten Lissewege 2009

Als je het mooie dorp Lissewege en wijnhandel Ôd'Chatô (zie vorig bericht en bovenstaande foto) zelf wil ontdekken, dan is komend weekend ideaal :

Er valt uitzonderlijk veel te beleven op het 'Lichtfeest Lissewege 2009'

Op 21 & 22 augustus komt het 11de 'Lichtfeest Lissewege' er aan! Op zo'n 12 locaties langs een sfeervol verlicht parcours kan je op beide avonden heel veel beleven. Er is o.a. een foto-installatie van Janes Zeghers op de gevel van Restaurant 'De Goedendag', een installatie (Feu Mécanique) van Bolwerk² op de parking achter de kerk, een animatiefilm van Studio Bal Gehakt in de tuinschuur van hoeve 'De Peralta' (hoeve van Mvr Claeys) langs de Oude Pastoriestraat, een video-installatie van Toon Van Ishoven in de Willem Van Saeftinghestraat, in de kerk is er muziek door Luiz Marquéz, en dan is er nog Randall Casaer en Brecht Evens die weer striptekeningen zullen maken (wellicht in de tuin van de oude pastorie) en Jan Vandemeulebroucke die een verhaal of schimmenspel zal brengen op het kerkhof (of mogelijk eveneens in de tuin van de pastorie). Er is ook een rondzwervend muziekgroepje o.l.v. Filip De Blieck.

Er komt ook een lichtinstallatie van Bolwerk² op de kerk van Lissewege en we werken aan een finale gebracht door Joe en Luiz op het kerkplein 'onder de toren dus' vanaf 22.45u.

Tevens is er ook het luik langs het knotwilgenpad met Brugse kunstenaars. Hieraan werken mee: Eddy Maus, Peter De Blieck, Peter Lagast, Pia Burrick, An Perneel, Hans De Pelsmacker, Aline Vandeplas en Lara Taveirne.

Vanuit Lissewege zelf zijn we trots met de bijdrage van de mensen van het Lissewegenaertje, die een installatie hebben gemaakt die te water wordt gelaten op het Lisseweegs Vaartje aan het brugje in de Willem van Saeftinghestraat, en met het muziekoptreden van action/reaction dat bij wijnhandel Ôd'Chatô is gepland op de binnenkoer.

Het Lichtfeest Lissewege 2009 start telkens om 21 uur. De toegang is gratis en het parcours is verkeersvrij.
Het Lichtfeest is een realisatie die tot stand kwam dankzij de samenwerking tussen Toerisme Brugge, Brugge Plus, de stad Brugge en de VVV-Lissewege naar een idee van Rudy Desmedt.

meer info: http://www.lissewege.be/

Ô d'Chatô

We onderbreken even de politieke en toeristische berichtgeving vanuit Amerika voor een commerciële mededeling. Als vrienden van ons aan een commercieel avontuur beginnen, dan geven we hier graag - for what it's worth - een duwtje in de rug. Zo hebben onze vrienden en naamgenoten Geert (zie foto) en Katrien uit Lissewege onlangs een wijnzaak geopend, en dat is in respectievelijk Het Laatste Nieuws en het Brugsch Handelsblad niet ongemerkt voorbijgegaan. Dus waarom zou ik een beschrijving op papier (of in cyberspace) zetten, als de journalisten het al hebben gedaan. Hierna dan ook beide artikels :

Artisanale wijnen te koop onder de toren

Onder de kerktoren van Lissewege openden Geert (zie foto) en Katrien De Fauw hun exclusieve wijnhandel Ô d'Chatô. Al jaren reist het Lisseweegse echtpaar de streek van de Loire af om er de beste wijnen te ontdekken.

"Wij hebben een voorliefde voor de kleine wijnproducenten met artisanale wijnen", vertelt Geert enthousiast. "Alleen de biowijnen of biodynamische wijnen waar geen pesticiden of kunstmeststoffen aan te pas kwamen, leggen we in de rekken. Makkelijk is het niet, want de Franse wijnboeren gebruiken vijftig procent van alle verkochte chemicaliën in Frankrijk. Ga dan maar eens op zoek naar de soorten waarin er geen chemicaliën zitten. Onze bedoeling is om de echte artisanale wijnboer te vinden en zijn wijn naar onze winkel te halen, maar dat kan je enkel door zelf ter plaatse op zoek te gaan. Daarom reizen we ook regelmatig naar de streek van de Loire om aldus het aanbod van onze rekken samen te stellen", besluit hij. Wijnhuis Ô d'Chatô, gelegen Onder de Toren 4, is elke werkdag open vanaf 15u. De betere biowijn uit de Loire vindt je er vanaf 6,95 euro. (Het Laatste Nieuws)

Handel en wandel : Specialist in biologische Loirewijnen

Onder de toren van Lissewege openden Geert De Fauw (55) en Katrien De Blieck (54) hun wijnhandel Ô d'Chatô. "Eigenlijk is het een uit de hand gelopen hobby", vertellen ze.

Geert en Katrien staan allebei nog met twee benen in het actieve beroepsleven, maar dat belette hen niet om nu al in Lissewege een wijnhandel en degustatieruimte te openen. Beiden zijn Bruggelingen en Katrien is de dochter van de bekende Brugse fotograaf André De Blieck.

"Het is de liefde voor de wijn die ons zo ver heeft gebracht", vertelt Geert. "Hoewel er al veel wijnhandels bestaan, onderscheiden we ons toch van hen. Zo beperken we ons uitsluitend tot biowijnen en dan nog alleen die uit de Loirestreek. We bieden nu iets meer dan zeventig verschillende domeinen aan maar willen dat uitbreiden tot een hondertal."

"We gaan onze wijnen zelf ophalen en kennen de mensen en hun domein. Elke wijnfles heeft voor ons niet alleen een etiket, maar ook een menselijk gelaat. Zo kunnen we onze klanten extra informatie meegeven over het domein en zijn we zeker dat het over echte biowijnen gaat."

"Onze zaak is open sinds begin juli. We zijn gestart met het idee dat we nu en dan wel eens een flesje zouden verkopen. We hebben ons vergist, maar in de positieve zin want onze zaak loopt prima. Onze klanten zijn tevreden dat ze een heuse zaak met biowijnen hebben gevonden want we blijken een zeldzaamheid te zijn in ons land. Daarnaast is de respons van de Lissewegenaren en horecazaken bijzonder positief", besluit Katrien De Blieck.

=> Info : Ô d'Chatô, Onder de Toren 4 in Lissewege, Tel. 050/85 99 94 (Brugsch Handelsblad)

19 augustus 2009

Obama : Born in the USA ?

Wat begon als een groep zonderlinge fanatici die ervan overtuigd zijn dat Barack Obama niet in de VS is geboren en dus geen president kan zijn, is uitgegroeid tot een heuse beweging die gereputeerde media kopzorgen bezorgt. Bij nieuwszender CNN zitten ze verveeld met de hele ‘birther’-heisa. ‘Birthers’ beweren dat president Obama niet in de Amerikaanse staat Hawaï is geboren, maar in Kenia, de geboorteplaats van Obama’s vader. Dat zou betekenen dat Obama illegaal in het Witte Huis vertoeft, want volgens de grondwet komen enkel burgers die in de VS geboren zijn in aanmerking voor het presidentschap.

De claim van de birthers is uiteraard totale onzin. Toen dezelfde speculaties vorig jaar al eens opdoken tijdens de verkiezingscampagne, bezorgde Obama een kopie van zijn geboortecertificaat. Bovendien publiceerden twee verschillende kranten van de Hawaiaanse hoofdstad Honolulu in augustus 1961 de geboorteaankondiging van een baby genaamd Barack Obama.

Een van de nieuwsankers van CNN, Lou Dobbs, hielp de voorbije weken echter enthousiast twijfel zaaien over Obama’s geboorteplaats, dit tot ergernis van zijn bazen. De populistische Dobbs – die in zijn nieuwsshow al jaren tegen illegale immigratie tekeergaat – heeft de ‘birther’-beweging een ongekend platform geschonken door herhaaldelijk aandacht aan het fenomeen te schenken. Dobbs beweert te geloven dat Obama in de VS geboren is, maar vraagt tegelijk meer bewijsmateriaal om de twijfel helemaal weg te nemen.

Zo stellen birthers dat de kopie van het geboortecertificaat vervalst is. De Hawaiaanse wet verbiedt de publicatie van een origineel geboortecertificaat. In de hoop sceptici de mond te snoeren heeft een onafhankelijke organisatie het origineel mogen bekijken en betasten, terwijl een hoge ambtenaar van Hawaï al tot tweemaal toe bevestigd heeft dat het document wel degelijk authentiek is. Het maakt allemaal geen indruk op de birthers, die blijkbaar meer geloof hechten aan een namaakdocument dat op het internet circuleert waaruit moet blijken dat Obama in Kenia is geboren.

Mede dankzij Dobbs zijn de birthers uitgegroeid van een marginaal randfenomeen tot een bijna mainstream verhaal in de VS. Nieuwszender MSNBC spendeerde de voorbije weken heel wat tijd aan het ontkrachten van de kwakkel en het ridiculiseren van Dobbs, met als ongewenst effect dat de birthers nog meer in de kijker staan.

Op conservatieve websites en talkradio krijgen birthers heel wat aandacht, en ook tijdens de ‘town hall’-bijeenkomsten die congresleden in heel het land organiseren laten ze luid van zich horen. Het filmpje van een vrouwelijke birther die met haar geboortecertificaat in de hand het Republikeins congreslid Mike Castle toeroept dat ze ‘haar land terugwil’, is een hit op YouTube. Wanneer Castle zegt dat Obama een burger van de VS is, klinkt er boegeroep in de zaal. (Bron : tijd.be)

18 augustus 2009

Verslag reis USA - Part 15

Half Dome @ Yosemite National Park

De Half Dome (2693m) is een halve koepel en het meest markante herkenningspunt in Yosemite Valley. Deze vallei, het drukbezochtste deel van het park, is 900m diep en 3km breed, en is miljoenen jaren geleden ontstaan door erosie. De rots torent 1200 meter boven de bodem van de vallei uit, en kan worden gezien vanuit het oostelijke deel van de vallei. Ervaren hikers beschouwen het beklimmen van Half Dome als de ultieme Yosemite hike. Voor deze zeer zware tocht moet men ongeveer 12 uur uittrekken. Voor ons "Nee, dank U", dus.

Verslag reis USA - Part 14

Yosemite National Park

Vanuit San Francisco vertrokken we richting Las Vegas, maar de afstand is te groot om dit in één dag te doen. Daarom was een tussenstop voorzien in Mammoth Lakes. De afstand van San Francisco naar Mammoth Lakes bedroeg al 262 mijl of 421 kilometer, voldoende voor één dag, zeker als je rekening dient te houden met het tijdsverlies bij de afhaling van onze huurwagen (zie vorig bericht), waardoor we slechts kort voor de middag San Francisco konden verlaten. Het mooie aan de rit was dat we door Yosemite National Park reden, het bekendste nationale park van Amerika, 250 kilometer ten oosten van San Francisco in het midden van de Sierra Nevada.

Sinds 1890 was het al een nationaal park en is door de jaren heen gegroeid tot zijn huidige grootte van 3080 vierkante kilometer. De hoogte varieert van 600 tot 3400 meter. Sinds 1984 staat het park op de werelderfgoedlijst.

Elk jaar wordt dit park bezocht door meer dan 3,5 miljoen bezoekers, die van de adembenemende vergezichten en natuurlijke afwisseling genieten. Het landschap is zowel spectaculair als paradijselijk, met granieten rotsformaties, gesculptuurde koepels in ijs, donderende watervallen, meren, alpenweiden, snel stromende rivieren, eeuwig met sneeuw bedekte toppen en met de hoogste boomsoort op aarde : de sequoia's of mammoetbomen. Buiten dat laatste doet dit deel van de Sierra Nevada denken aan de Alpen. Nader beschouwd zijn er natuurlijk grote verschillen. Buiten de faciliteiten voor toeristen is er veel minder bebouwing en lopen er geen boerderijdieren rond. Vrijwel niemand woont permanent in het park. Het is heerlijk rustig en ondanks het groot aantal bezoekers ziet het er nog heel ongeschonden uit. (Met dank aan Fem voor het poseren op en het doorsturen van bovenstaande foto)

13 augustus 2009

Verslag reis USA - Part 13

Let's hit the road !

Tijdens ons bezoek aan San Francisco verplaatsten wij ons te voet, per "cable car" of desnoods per taxi. Voor onze verdere verkenning van California en omstreken hadden we echter "wheels" nodig.

We hadden vooraf een huurwagen gereserveerd die we op 7 juli mochten afhalen in het kantoor van Alamo in San Francisco.
De organisatie aldaar bleek dramatisch : meer dan twee uur moesten we aanschuiven om uiteindelijk aan onze wagen te geraken ! Wat de oorzaak hiervan was bleef totaal onduidelijk. Er waren drie bedienden constant aan het werk om klanten te ontvangen, dus aan een tekort aan personeel kan het niet gelegen hebben.

We kregen uiteindelijk een grote Ford Taurus, een typische luxueuze Amerikaanse wagen zonder versnellingen maar met cruise control. De grote wagen was nodig : vier personen plaats je comfortabel in de eerste de beste middenklassewagen, maar baggage voor vier personen voor 17 dagen, dat brengt al vlug behoorlijk wat volume met zich mee. We hadden dus vooral een wagen met een grote koffer nodig.
En uiteindelijk, met een rondrit van meer dan 2500 kilometer voor de boeg was een beetje luxe, en vooral een goede air conditioning meer dan welkom !

9 augustus 2009

Verslag reis USA - Part 12

Fly @ San Francisco

In heel wat Amerikaanse hotels worden geen maaltijden aangeboden. In sommige gevallen kan je er zelfs niet eens ontbijten, en moet je ook daarvoor op restaurant. In ons hotel in San Francisco kon je wel ontbijten, maar andere maaltijden werden niet aangeboden, en er was ook geen bar.

Voor een maaltijd of verfrissing moest je dus op zoek. Gelukkig was er net naast het hotel een bar en restaurand "FLY" (zie foto of klik hier). Hier worden heerlijke pizza's aangeboden, en als je een slaatje vraagt krijg je een kom waar vier personen kunnen van eten.

Maar het leukste aan Fly was de toffe atmosfeer, maar vooral de opvallende bierkaart. Ze hadden nogal wat bieren van het vat, onder andere het Belgische "Affligem", en bij de bieren die je uit de fles kon kopen, kwamen alweer nogal wat Belgische bieren voor : Stella Artois, Duvel, Hoegaarden, Maredsous, Chimay en Tripel Karmeliet. Daarnaast GEEN ENKEL Nederlands bier op de kaart !!! Tja, waar is de tijd dat het enige buitenlands bier dat je ooit zag Heineken was ??? Het Belgisch bier is duidelijk aan een inhaalbeweging bezig !

6 augustus 2009

Ontsnappingen

Na de ontsnapping uit de gevangenis van Brugge (met een helicopter) ontsnapten kort nadien een aantal gevangenen uit de gevangenis van Merksplas (met een ladder), en op de koop toe ontsnapten gisteren drie gevangenen uit het gerechtsgebouw van Brussel.

Bij zoveel onmacht van 'Justitie' komt de moppenstroom uiteraard stilaan op gang :

Een eerste echt wel oude grap is : 'Ken je het verschil tussen een ontsnapping uit een Belgische gevangenis en een ontsnapping in de Ronde van Frankrijk ? Er is geen verschil, er zijn telkens nooit Belgen bij !'

Ook de HUMO-lezers stuurden nogal wat grappige commentaren naar de rubriek UITLAAT :

- Moet je niet bijzonder ijdel zijn om te willen ontsnappen met een helicopter, terwijl dat ook gewoon met een ladder kan ? (Repliek van de uitlaat-commentator : 'Volgens Jan Leyers mag dat niet van de Islam.')

- Kunnen ze de gevangenen niet gewoon regulariseren ? Dan kunnen ze blijven.

- Nu ze de vluchtauto van Ashraf Sekkaki gevonden hebben, kunnen ze misschien naar de ontsnapten zelf gaan zoeken, want die zaten er niet meer in. (Uitlaat-commentator : 'Jaag Stefaan niet zo op ! Die mens moet zich nog wat inwerken.')

- Waarom ontsnappen er nooit vrouwen uit de gevangenis ? (Uitlaat-commentator : 'Omdat ze hen wijsmaken dat er aan de andere kant van de muur grote spinnen zitten.')

- Gehoord in het nieuws : 'Ontsnapte gevangenen kunnen niet meer vervroegd vrijkomen'. Begrijpe wie kan. (Uitlaat-commentator : 'Maar niemand zal nog kunnen beweren dat de tsjeven softies zijn !')

- Minister van Justitie Stefaan De Clerck is dus aan vakantie toe, maar geraakt niet weg. De gevangenen daarentegen. (Uitlaat-commentator : '... doen Stefaan hun hartelijke groeten vanuit diens vakantieflat in Marbella, en laten weten dat het uitzicht prachtig is, maar de airco stuk.')

- Wat hebben we al gehad : een ontsnapping per helicopter, eentje via een ladder... Wat zal het volgende keer zijn : met lakens aan elkaar geknoopt ? Nog suggesties iemand ? Het graven van een tunnel misschien ? (Uitlaat-commentator : 'Een tunnel of een brug, er komt nog een referendum over.')

Tweede uit Brugge ontsnapte gangster gevat

Afgelopen nacht is Mohamed Johri, één van de drie gangsters die op 23 juli met behulp van een helikopter uit de gevangenis van Brugge kon ontsnappen, opgepakt en aangehouden in Marokko.                                                   

De speurders weten intussen dat de bende zich tot eind juli schuilhield in een hotel in Amsterdam en dat ze vorige week verschillende gewapende overvallen pleegde in de provincie Antwerpen. Dat meldt het parket van Brugge donderdag.

De gangsters werden gefilmd door bewakingscamera's bij het uitchecken van het hotel in Amsterdam op 29 juli.

Eerder werd Abdelhaq Melloul Khayari opgepakt en aangehouden in Brussel. Ashraf Sekkaki en Lesley Deckers, die de gangsters hielp ontsnappen, zijn nog voortvluchtig.

De federale politie verspreidt op verzoek van de onderzoeksrechter van Brugge een opsporingsbericht van de 25-jarige Sekkaki, die 'gewapend en gevaarlijk' is, en de 23-jarige Deckers, een blanke vrouw die mogelijk gesluierd is.

De politie vraagt eveneens uit te kijken naar de wagen van Deckers, een donkergrijze 4-deurs Peugeot 107 met de Belgische nummerplaat YSF-042, waarmee ze zich mogelijk verplaatsen. Tips kunnen gemeld worden via het gratis nummer 0800/91.119. (bron : tijd.be)

Noot van de webmaster : op het ogenblik van de ontsnapping waren we in de buurt van de Brugse gevangenis. Jammer genoeg net niet dicht genoeg, dus hebben we de spectaculaire ontsnapping gemist. Kort nadien was de pers uiteraard massaal aanwezig rond de Brugse gevangenis, en toen wij er voorbijreden waren ze volop reportages aan het maken. Daardoor zijn onze voorbijrijdende auto's enkele dagen op het nieuws geweest. Waaruit U dan ook weer niet moet concluderen dat wij iets met die zaak te maken hebben ...

3 augustus 2009

Back to "Here and now" : Bachten de Kupe ....

Even weg van de Amerikaanse verslaggeving om U te vertellen over de mooie zomerzondag die wij gisteren beleefden .... Alhoewel die "zomerzondag" in mineur begon : het was reeds van in juni geleden dat ik nog tennis had gespeeld, en gistermorgen had ik met een vriend afgesproken om een balletje te slaan. Voor het eerst in meer dan een week regende het toch wel zeker !!!!!!

Tegen de middag hadden we afgesproken met Renée, de levensgezellin van wijlen mijn vader, en mijn tante Rita om een bezoek te brengen aan Alveringem. In dit dorp liggen nogal wat roots van de familie Lommée, en sedert het overlijden van mijn vader vorig jaar waren we er niet meer geweest. Vooraf gingen we er af en toe met mijn vader wel eens heen, en deze trip was een beetje een herdenking aan hem ....

Op 10 km van Veurne, grenzend aan de Franse grens, verborgen tussen de Ijzervallei en de kust : daar vindt U Alveringem. De ideale plaats om te onthaasten ! Vele landelijke wegen brengen U naar gastvrije en gezellige horecazaken, naar hoeves met een rijk aanbod natuurlijk en artisanaal bereide producten en naar diverse musea en bezienswaardigheden.

De eerste plaats die we bezochten was één van die horecazaken, namelijk het restaurant "Potje Paté" (http://www.deveurnambachtse.be/n/potjepate/), gekend voor de vele typische streekproducten die er geserveerd worden (paté, potjesvlees, rillettes en dergelijke).

Als je met mijn tante Rita (actrice en woordkunstenares) op stap bent, dan krijgt een uitstap al vlug een cultureel kantje. Ze leidde ons naar het kerkje van Oeren (What's in a name), een deelgemeente van Alveringem, waar een tentoonstelling loopt van schilder Robert De Man (http://www.robertdeman.be). Hij is de kleinzoon van minister Robert De Man en zoon van kunstenaar André De Man, en is woonachtig in Oostkamp, dus heel dicht bij onze woonplaats. De tekeningen en schilderijen van de kunstenaar waren echt de moeite waard, en ook het kerkje met bijhorend militair kerkhof waren heel mooi.

De volgende halte bracht ons naar een andere deelgemeente van Alveringem, namelijk Gijverinkhove, waar het museum George Grard is gevestigd (http://www.george-grard.com). George Grard (1901-1984) is bij West-Vlamingen vooral bekend voor zijn beeld "De Zee" dat in Oostende ligt, maar daar algemeen bekend is als "Dikke Mathille".

Het museum wil het werk van George Grard conserveren, en vooral aan een zo ruim mogelijk publiek tonen. Daarom worden in speciaal daarvoor ingerichte ruimtes de oorspronkelijke gipsen beelden en de vele pentekeningen tentoongesteld. Het domein herbergt eveneens het archief Grard en een bronsgieterij.

Vele beelden worden ook tentoongesteld in de grote tuin van het domein, samen met werken van de echtgenote van Grard, Francine Van Mieghem (bovenstaande foto toont een werk van Van Mieghem).

Na het bezoek genoten we nog van een verfrissing op het terras van het museum en keerden dan tevreden naar huis terug, na wat dan toch nog een zonnige zomerzondag geworden was.

2 augustus 2009

Verslag reis USA - Part 11

Alamo Square @ San Francisco

Alamo Square is een park en een buurt in San Francisco. Aan de oostzijde van het park staan de zes beroemde Victoriaanse huizen aan de Steiner Street, bekend als de Painted Ladies (zie foto).

Een groot deel van de Victoriaanse huizen van de stad werd tijdens de aardbeving van 1906 verwoest, maar er zijn 13.000 gebouwen bewaard gebleven, die intussen volledig zijn gerestaureerd.

Boven de huizen ziet men de wolkenkrabbers van de financiële wijk die de skyline van San Francisco bepalen (Het grote spitse gebouw is de Trans-Amerika-piramide, een overwinningsmonument van staal en glas). Maar in de schaduw van deze reuzen ligt een voor de mens geschapen stad die zich in zijn levensritme nog grotendeels op Europa oriënteert. Ik hoorde iemand zeggen dat San Francisco de meest Europese stad van de VS is, maar dat heb ik van Boston ook reeds horen vertellen.

San Francisco : je gaat er heen voor zijn unieke ligging aan de baai. Voor de Golden Gate Bridge. Dit is een stad voor zoekers, dromers, disco dansende rolschaatsers, hullahoopers, foodies, shopaholics, dikke-of-dunne mensen van alle slag die er het vrijgevochten straatbeeld tekenen. "If you are going to San Francisco, be sure to wear some flowers in your hear", zong Scott McKenzie in 1967. De yuppies kwamen, maar de hippies zijn gebleven.

Verslag reis USA - Part 10

Japanse Theetuin @ San Francisco

Het populairste stadspark van San Francisco, dicht bij de oceaan gelegen, heeft een bekend klinkende naam : het Golden Gate Park. Met zijn uitgestrekte grasvelden, fietspaden, botanische tuinen, sportterreinen en meertjes is het het grootste stadspark ter wereld. Bovendien bevinden zich hier de Californische Academie van Wetenschappen, waartoe onder andere het Steinhart-aquarium en het Morrison Memorial Planetarium behoren, het museum voor Aziatische kunst en het M.H. de Young Museum voor Amerikaanse kunst. Jammer genoeg waren die bezienswaardigheden tijdens onze wandeling door het park (op een zondag) gesloten voor het publiek.

Wat we wel konden bezoeken was de Japanse Theetuin (zie foto), die ontstond op initiatief van een kunsthandelaar naar aanleiding van de California Midsummer Fair in 1894. Maar de ware schepper van het kunstwerk in Aziatische stijl was Makota Hagiwara, een Japanse tuinarchitect. In 1942 werd hij als gevolg van de gebeurtenissen in de Tweede Wereldoorlog met zijn gezin in een Amerikaans kamp geïnterneerd.

Verslag reis USA - Part 9

Angel Island @ San Francisco

Eén van de minder gekende bezienswaardigheden, maar zeker ook de moeite waard, is Angel Island. Een bezoek aan dit eiland was inbegrepen in onze uitstap naar Alcatraz, en het bleek ook een meevaller. Het eiland heeft niet alleen een rijke geschiedenis, maar is qua natuurschoon zeker een bezoekje waard.

Angel Island was een opvangcentrum in de baai van San Francisco, en werd geopend in 1910. Het gold als het Ellis Island van het westen, maar de verschillen waren groter dan de overeenkomsten. Terwijl bij Ellis Island het zo snel mogelijk ‘verwerken’ van grote hoeveelheden inwijkelingen vooropstond, was Angel Island vooral een detentiecentrum. De locatie, in de baai vlakbij het gevangeniseiland Alcatraz, werd gekozen omdat ontsnapping vrijwel onmogelijk was en het isolement volledig. Een van de rechtvaardigingen was dat ‘vreemdelingen uit oriental countries vaak gemene ziekten met zich dragen en dus quarantaine noodzakelijk is’. In de praktijk werden mensen gewoon lange tijd vastgehouden op Angel Island. Driekwart van de Chinezen werd geïnterneerd tot officieel was vastgesteld ‘wie ze waren’. Sommigen moesten maanden op Angel Island blijven. Zo’n twintig procent van de nieuwkomers werd teruggestuurd.

Het eiland werd ook nog een tijd gebruikt als militaire basis, en nu is het ook een nationaal park geworden, dat enorm in trek is van wandelaars en kampeerders.

Verslag reis USA - Part 8

We escaped from Alcatraz !

Het voormalige gevangeniseiland Alcatraz kan bogen op beroemde 'bezoekers', ook al waren ze niet echt tevreden over de gastvrijheid : niemand mocht vrijwillig zijn koffers pakken.

De naam Alcatraz komt van het spaans 'Isla de los Alcatraces' (eiland der pelikanen), aangezien hier veel van deze vogels nestelden. Hoe dan ook, tussen 1933 en 1963 was het voormalige fort en militaire gevangenis Alcatraz synoniem voor uiterst strenge straffen. Hier werden talrijke staatsvijanden nummer één uit de geschiedenis van de Amerikaanse criminaliteit opgesloten, onder wie Al Capone. De mythe van Alcatraz dat het de veiligste gevangenis ter wereld zou zijn, verbleekte door een mysterieuze uitbraak. Het is niet bekend of de vluchtpoging succesvol was, aangezien van de drie vluchtelingen nooit meer een spoor is teruggevonden. Wie weet, misschien droegen de golven van de baai ze aan land en genoten ze naderhand van een leven in vrijheid.

In 1969 bezette een groep van indianen de rots in de baai. Ze verbleven 2 jaar op het eiland, en trachtten op deze wijze hun eis voor een Indiaans Cultureel Centrum kracht bij te zetten. Deze groep verloor in de ogen van de gemeenschap hun geloofwaardigheid door de hoeveelheid van beschadigingen, zoals graffiti, vandalisme en een brand die het huis van de oppasser van het Lighthouse verwoestte. In juni 1971 verwijderden Federal Marchals de indianen van het eiland.

Sinds 1972 is Alcatraz één van de vele nationale parken onder beheer van de National Park Service en sinds 1973 is het eiland opengesteld voor het publiek. Op Alcatraz staat ook de oudste nog werkende vuurtoren van de Amerikaanse Westkust.

Tijdens ons bezoek kregen we een geluidsopname mee, waarin stap voor stap de geschiedenis van het eiland werd uitgelegd, en geloof het of niet : deze zijn zelfs verkrijgbaar in het Nederlands !!!

Verslag reis USA - Part 7

De inwoners van San Francisco menen dat je de Golden Gate Bridge alleen in zijn volle pracht kunt ervaren als je de brug te voet oversteekt, wat we dan ook hebben gedaan. Je moet echter niet te gevoelig zijn voor de sterke trillingen die door de wind worden veroorzaakt.
Op de foto in volle actie : mijn echtgenote, zoon Pieter en zijn teergeliefde Fem, met andere woorden, samen met ondergetekende de "Femily" van deze reis.

Om te weten te komen wat Fem haar bedenkingen waren over San Francisco Klik hier.